İntihar çözüm mü?

merhaba arkadaslar, belki de bu soruyu 15 yaşımdan beri buraya gelip soruyorum 3 ay sonra 20 yaşında olucam ve hala soruyorum.. hayatım o zamandan bu zamana kadar ruh olarak çok az değişmiştir.. temel sebep aileden geliyor, ben ailemle mutlu değilim.. bu dönemsel veya ergenlikten gelen bir şey değil yıllarca ailemin problemeleri bitmedi, onalr yüzünden ortaokulu bıraktım açıktan bitirdim, liseyi de açıktan bitirdim.. hiç güzel ortamım olmadı hep kavgalar, bağırış çağırış birbirlerine hakaret, aşağılama.. tabii ev para görünce biraz dindi bu kavgalar.. onun dışında ablamın bana olan kıskançlığı bazen yüzüme gülüp daha sonra ailemin önünde rencide etmesi arkadaslarının yanında beni a*tal gibi gösterip bağırıp çağırması.. hem fiziki hem psikolojik şiddet uygulaması.. sırf bana bir şey yapmasın diye artık sesimi çıkarmıyorum. ve ailem bunları gördükleri halde bir müdahalede bulunmamaları.. çok güzel hayallerim vardı kariyer gibi vs ama ailem hep dalga geçti sen s*l*ksın yapamazsın onu bunu ama aralarıda en ufku açık insan benim.. çok detaya girmek istemiyorum artık.. çok düşündüm efexor hapalrını hepsini içip hayatıma son vermeyi.. ama bir yanım daha gencim belki üstesinden gelirsin diyor ama benim ufaak umduum bile sönüyor.. insanın hayatının ailesinin belirlemesi kadar kötü bir şey yokmuş bu hayatta