Vesveseler nasıl gider?

izleyeceğim. umarım sizdeki gibi işe yarar bende de :(

bir de maneviyat yükseltten kastınız ne tam olarak

benimki çok ağır bir hâl aldı. tüm gün yataktan çıkamıyorum, ağlıyorum. dua ediyorum sadece. psikolog ile de görüşüyorum. kafamı dağıtmaya çalışıyorum ama en sevdiğim dediğim insana karşı sürekli suçluluk beslememi sağlayacak kötü düşünceler geliyor gitmiyor

ne sebep oluyor bilmiyorum ama cinsel ve ahlaki takıntılarım var. insanlar garip şekillerde gözümün önüne geliyor. aklımdan garip sözler garip küfürler geçiyor. normalde bunları düşünecek ya da söyleyecek biri değilim. bir erkek arkadaşım var ve aklıma başkaları ile ilgili bu tarz görüntü ya da kötü düşünce geldiği zaman doğal olarak kendimi ihanet etmişim gibi hissediyorum. suçluluk duymaktan yıprandım. yüzüne bakamıyorum, konuşamıyorum. sürekli ağlıyorum artık

aslında bana ait olmadığını biliyorum, dediğim gibi bunları düşünecek bir insan olmadığımın farkındayım. ama kendi kendime düşünüyorum da bu durum neden erkek arkadaşımda yok, o neden başkası ile ilgili böyle saçma düşüncelere sahip değilken ben böyleyim. demek ki benim sorunlarım var diyorum kendime. sevgi hak etmediğimi düşünüyorum bu yüzden de. sürekli kendimi suçluyorum. hatta o kadar suçluyorum ki onun ailesinden olan insanlarla ilgili bile kötü düşünceler ya da görüntüler gözümün önüne gelmeye başladı. korktuğum şeyler hemen başıma geliyor. daha da yıprandım..

tamamdır dediğin gibi videolara bakacağım dediklerini yapmaya dikkat edeceğim çok teşekkür ederim yorumların için

tamamdır çok teşekkür ederim. bir de bir şey soracağım. bu durumda kendimi en çok sorumlu hissettiğim insan erkek arkadaşım olduğu için kendimi ister istemez uzaklaştırıyorum, insanların beni sevmesinin yanlış olduğunu düşünüyorum. bu durumda onunla hiçbir şey yokmuş gibi devam etmem daha mı doğru sence? aklıma gelen çirkin şeyleri anlatmak istemiyorum bana ait değiller çünkü. boşuna aramızı bozmak, üzmek istemiyorum

sen bunları yazdıktan sonra dediğin duaları sureleri hatta zikirleri okudum ilk zamanlarda çok iyi geldi ve rahatladım gerçekten. ama nedense bir hafta falan sürdü sonra eski halime geri döndüm. sence ne yapmam lazım bu durumda

gece yatmadan çok kez okuyorum aslında, içim sıkıldığında kötü bir his geldiğinde ya da kötü düşünceler vb geldiğinde de okuyorum ama durum bu

ruhen çok yıprandım zaten. bu stres sıkıntı durumundan dolayı kendimden utanmaya insanlardan uzaklaşmaya başladım. fiziksel olarak da kalp çarpıntısı, mide ağrısı/bulantısı vb sıkıntılar çıkardı. psikolog da dahil elimdeki tüm imkanları kullanıyorum halbuki ama maalesef bu kadar ilerleyebildim sence ne yapmalıyım ben?

geceleri vb Ayetel Kürsi okuyorum çok kez. hatta içime sıkıntı geldiği zaman da okuyorum. ama durum bu maalesef. sadece Ayetel Kürsi değil nas Felak inşirah aklına gelebilecek her türlü duayı ediyorum aslında..

Amin inşallah teşekkür ederim

okb hastasıyım. sürekli vesvese denilebilecek obsesyonlar geliyor çeşitli türde. kendimden utanmaya başladım, kimsenin yüzüne bakamaz oldum aklıma gelen bu düşünceler yüzünden. gerçekten çok çaresizim ne yapacağımı bilmiyorum. psikolog da dahil elimdeki tüm imkanları kullanıyorum halbuki :(

bazı günler oturup hayatın anlamını düşünüyorum. gerçekten yaşamak istediğim çok güzel şeyler var. ama bakıyorum ki ne bunları yapabilecek durumum ne de halim var. sevdiğim insanları da kendimden uzaklaştırmaya başladım. kime kötü davranmak istemiyorsam, kime karşı en hassassam onunla ilgili tonlarca kötü düşünce ya da iğrenç görüntüler geliyor gözümün önüne. bazen gerçekten yaşayacak ne kaldı diye kendimi çok sorguluyorum. bu durum geçmezse ne yapacağımı bilmiyorum..

valla bende dertler çok uzun hangi birini anlatacağım bilmiyorum :(

olur o zaman kabaca anlatabilirim uzun uzun çok zaman almadan