Neden hiç sebep yokken ruhu daralır, içi sıkılır insanın? Bir boşluğa düşer insan? sahip oldukları mı? yoksa sahip olamadıklarımı?

Hiç sebep yokken canım sıkılıyor mutsuzmuşum gibi hissediyorum. Alıp başımı kendimden gidesim geliyor. Neden olur ki böyle?

Dünya git gide daraltıyor , sürekli olumsuz olaylar üst üste art artda gelmesi yani tamam imtihan dünyası ama bazen insan öyle düşüşler yaşıyor , herkesin modunu yükseltip iyi guldurebilirim ama kendimi bir türlü iyi gelemiyorum boğuluyorum gibi

Ne istediysek olmamaya yemin etmiş gibi...

Sanki herkes mutlu sen husrandasin gibi ruhum bir türlü iyileşmiyor...

Dayan ha sapır diyerek bu da geçer diyerek artık insan isyan etme noktasına geliyor...

Maddi ve manevi ne istediysem ulaşırım ama ulaştığım zaman bir şeyler eksik dünyada ama kolay ama zor şunu yapacam derim yaparım ulaştığım zaman anlamsız bitiyor

Sonra diyiyorum noldu bana