Nankörlük gördünüz mü diye sormayacağım. En son ne zmaan birinden nankörlük gördünüz?

bende söze tolstoy'dan bir alıntıyla başlayayım:

"İnsanlar çok değişti; dikkat etmek lazım. Biriyle el sıkıştıktan sonra, beşi de yerinde mi diye parmaklarını saymak zorundasın."

en son nankörlük olarak ben sevgilimden ayrılmayı gösterirdim. gerçi kızın arkasından konuşmak ya da suçlamak istemiyorum ama cidden bu kadar sevgiye, olağanca aşkıma ihanet edilmiş hissediyorum.

ama hata bende, birine bu kadar güvenmek, bu kadar sevgi göstermek hiç akıl kârı değil... ondan tüm kalbimle, ruhumla sevdim ya!