İnsanlarla tanışırken kendimi neden bu kadar düşürüyorum?

Normalde gayet dik duruşluyum, yalnızlığımla çok güçlüyüm ama iş uyum sağlamaya gelince kaburgasızlaşıyorum, insanlara tapar gibi davranıyorum. Biri benimle konuşmaya çalışırken işleri zorlaştırıyorum (istemeden) ama kendim birileriyle konuşmaya çalışırken basitleşiyorum. Bu yüzden yalnız olmaya devam etmeye karar verdim ama bu sorun da çözülmeli? Kendimi hem ayaklar altına almadan hem de çok burnu havada olmadan bir insanla nasıl tanışılır? Offf çok zor bu insan ilişkileri yaa onu düşün bunu düşün.. nasıl kolayca yapıyorlar insanlar bunu öğrenmek istiyorum artık!