Annem hakkımda sürekli yalan yanlış şeyler söylüyor, soğumam normal mi?

Ona hiçbir şeyimi anlatmıyorum o da millet beni sorduğunda yalan yanlış şeyler söylüyor. Dedikodumu yapıyor birkaç kere denk geldim arkamdan neler söylüyor ama yüzüme o kadar başka ki.. İkiyüzlülüğüne katlanamıyorum. Arkamdan atıp tutarken yüzüme nasıl bu kadar samimi olabiliyor asla anlam veremiyorum. Soğudum ondan. Sevmiyorum annemi. Ergen değilim, anneme karşı gayet sakin davranıyorum. Fakat annem onun bu dengesiz hareketlerinin ondan uzaklaşmamı sağladığının farkında bile değil. Zaten beni millete rezil etti psikolojimiz bozuldu yalnız kalmak istedik sırf çevresine yaranmadım diye düşman kesildi. Neyse annemi böyle kabul ettim, onun yarım yamalak sevgisine ihtiyacım yok. Annemin kalpsiz olduğunu düşünüyorum, o da abarttığımı düşünüyor. Ne yapabilirim üzüleceğim şeyleri seçemiyorum maalesef? Ahh hassas kalbim keşke bu kadar abartmasan mı diyim ne diyim? Ayrıca abartmıyorum bir insan sevdiğinin dedikodusunu zevk ala ala yapabilir mi ya? Dedikoduyu da geçti yalan yanlış şeyler…