Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Cinsel Yaşam 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
Arkadaşlar ben tembel biri değilim ama hayata henüz adım atamadım, çalışmak ve para kazanmak istiyorum herkes gibi, lâkin o ilk adımı bir türlü atamıyorum. Sosyal fobim yüzümden sosyal iletişim becerilerim çok düşük ce vücudum anında fiziksel reaksiyonlar gösteriyor en ufak bir girişimde. Hâl böyle olunca kendimi sosyal hayattan izole ettim ve maalesef yapmak istediğim hiçbir şeyi yapamadım. İlk adımı atsam her şeyi rayına sokacağım bunu biliyorum ama dediğim gibi o ilk adımı atamıyorum. Bunun üstesinden nasıl gelebilirim bilmiyorum ama zaman geçtikçe ruhumun çürüdüğünü hissediyorum. Sizler ilk adımı nasıl attınız?
İş, ilişki, sosyal hayata atılan ilk adım?
Gizli Üye
(30-35) 
Yapay Zekaya Sor
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
1Cevap
Ben 34 yaşındayım işsizim bekarım asosyalim hayatım dışında kaldım yaşamayı beceremedim gençliğimi hep eve kapalı yaşamak zorunda kaldım hâlâ hiç evden dışarı çıkamıyorum utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim hiç açılamadım bu yüzden hayatım mahvoldu iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadan yaşlanıyorum
Abi sakin o kadar da şey yapma kendini, arada bir çık nefes al sessiz sakin yerlerde
Ben evden dışarı çıkamıyorum gençliğimi hep evde geçirdim maalesef hiç açılamadım senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum her gün evdeyim hiç hava almak için bile çıkamıyorum
Psikolojik bir yardım al olmadı, böyle de hayat geçmez
34 yaşındayım hayata geç kaldım hayatı kaçırdım gençliğime dair yaşanmış bir güzel günüm bile olmadı çok eksik kaldım kendimi hayata karşı yetersiz zayıf güçsüz hissediyorum utangaçlığım çekingenliğim korkularım kaygılarım arttı öz güvenim sosyal ve iletişim becerilerim gelişmedi gençliğim böylece evde geçti gitti çok acı çekiyorum kimse anlamıyor beni bu hayatta
Abi sen kendine bu kadar yüklenirsen kimse seni anlamaz tabi, önce sen bir atıl ondan sonrası kolay
Kendimi aşamıyorum ben çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim hiç açılamadım hayata uyum sağlayamadım yaşamayı beceremedim hep eve kapalı yaşamak zorunda kaldım hâlâ eve kapalı yaşıyorum hiç dışarı çıkamıyorum
Bende utangacım içime dönük biriyim ama seninki farklı bir durum, dışardaki insanlarında senden farkı yok hepimiz aynıyız. Bu kadar kapama kendini ve dışarıya adım at artık, demesi kolay belki ama bu şekilde yaşamak olmaz. Hayatın az da olsa tadını çıkarmaya başlamalısın ufaktan, yoksa yaşamın ne anlamı var
Ben çocukluğumdan beri böyleyim istesemde açılamadım kendimi aşamadım büyüdükçe düzelir sandım ama daha da beter oldum ergenligi m ve gençliğim tamamen mahvoldu hiçbir şey yaşayamadım hep evde durdum hiç gezmedim eğlenmedim çalışmadım sosyal hayatım olmadı sevgilim kız arkadaşım olmadı hiçbir şey başaramadım gençliğim de hep evde geçti senelerdir evden dışarı çıkmıyorum utangaçlığım çekingenliğim arttı insanlarsan kaçtım kendimi geri çektim hep içime kapandım kaygılarım korkularım arttı dışardan korkar hale geldim evde yaşlanıyorum hiçbir şey yaşayamadan geçti gitti gençliğim
Ne diyim geçmiş olsun, umarım bir yolunu bulur ve hayatını yaşarsın
Hayata geç kaldım gençliğim geçti gitti artık hayattan bezdim stresten sıkıntıdan hasta oldum depresyondan bunalımdan çıkamıyorum