Benim tek bir karakter bile getirince yorarken insanlar gerçekten de nasıl çift karakterli olabiliyor şaşırıp kalıyorum. Aslında bu tür insanları tebrik etmek gerekiyor gerçek anlamda çok zor olan bir şeyi başardıkları için. Yüklendiklerim misyon ve gösterdikleri tavır tam anlamıyla ödülü hak ediyor.
Birçok insan sahip olduğu karakterden memnun değildir ve kendilerini insanlara hep aslında olmak istedikleri karakterde göstermeye çalışırlar ve halk arasında olmak istediği karakterden dışarı çıkmamak için çok çaba gösterirler ama yalnız veya samimi olduğu insanlarla baş başa kaldıkları zaman asıl karakterini ortaya koyarlar, neden mi böyle yaparlar, çünkü insanın olmak istediği karakter zahmet ve çaba ister ve buda insanı yorar ama yalnız veya yakın hissettiği insanlarla baş başa kalınca o çabayı bırakır ve salar kendini, çünkü şu anda bulunduğu ortamda kendisini ıspatlamaya ihtiyacı yoktur ve olmak istediği karakter maskesini bir köşeye koymuştur, zira taşıdığı maske hafif bir maske değil. Ama bu şahısın hesaba katmadığı bir şey var, buda nedir? Onu hem maskeli ve hem maskesiz tanıyan kişilerin psikolojisi. Onun halk içindeyken sergilediği tavrın nasıl yalnızken değiştiğini görmek insana zor, ilginç ve anlaması güç gelebilir, ama birçoğumuz böyleyiz ve açıkcası bu çok anormal bir durum değil, çünkü kimse toplumun içinde kendini olmak istemediği gibi göstermez ve öyle görünmemek için her türlü yolu dener. Önemli olan insanın kendine karşı dürüst olabilmesi ve sahip olmak istediği karakteri benimseyip tek bir karaktere sahip olması.
İnsanın kendisine eziyettir birden fazla karakter. Sahnede de kuliste de aynı olmak yaşamın tadına gerçekten varma sebebi olsa gerek! Biricik kendim dururken niçin kendimi kendimden mahrum bırakıp başka biri olayım demeli insan! 😎🦉
Dengesiz deniyor öyle insanlara iki yüzlü yağmur nere tarla ora... Menfaat uğruna iki yüz değil valla beşyüz olanlar var.. ama artık şaşırmamayi öğrendim :) Uzak etsin amann anannn