Hayatımı sorgulayınca işin içinden çıkamıyorum?

20 yaşındayım üniversite 2. sınıf öğrencisiyim bölümümden memnun değilim sağlık okuyorum mezun olduğumda devlette iş bulamasam bile özelde bulurum. Bu bölümü okumasaydım ne okumak isterdim bilmiyorum. şu an ailemin yanındayım bu şehirde yakın arkadaşım 1 tane var başka yok. İstediğim gençlik bu değil. Bazı yaşıtlarımı görüyorum kampa gidiyorlar başka şehirleri gezmeye gidiyorlar. Ailem baskıcı ve de maddi durumumuz kötü değil ama iyi de değilm. Mutsuzum. Sınava tekrar hazırlanmaya ailemin yanında 1 yıl daha kalmaya cesaretim yok. şu an bile zor dayanıyorum kendi odam yok evde göçebe gibi yaşıyorum. Her gün yaptığım tek şey bulaşık yıka çamaşir ser orayı süpür burayı süpür yat. Ben gezmeyi gerçekten seviyorum bana kalsa orada burada çalışıp dünya turu yapmak isterdim. Ama bazı şeyleri yapamiyorsun hele de kızsan ve de ailen baskıcıysa. Işimi elime aldıktan sonra gezerim diyorum ama genćken de hiçbir şey yapamamak kouyuyor. Ne arkadaş çevrem var, ne aşık olduğum biri, ne gelecek hayallerim var. Stersten cildim bok gibi. Vitamin değerlerim berbat. Tüm gün yorganın altında kalıp ağlamak istiyorum. Sadece içimi dökmek istedim.