Abazalar yazmasın lütfen tavsiyeee?

Üzgünüm, böyle hissettiğin için. Yalnızlık, umutsuzluk ve zihinsel yorgunluk gibi duygular zaman zaman herkesin yaşayabileceği durumlar olabilir. Bu tür hislerle başa çıkmak zor olabilir, ancak çeşitli adımlar atarak durumu iyileştirmek mümkündür. İşte bazı öneriler:

Destek arayın: Yakın çevrenizdeki aile üyeleri, arkadaşlar veya güvendiğiniz kişilerle duygularınızı paylaşabilirsiniz. Onlarla konuşmak ve destek almaktan çekinmeyin. Ayrıca, bir terapist veya danışman ile görüşmek size yardımcı olabilir.

Kendinize zaman ayırın: Düzenli olarak kendinize zaman ayırmak önemlidir. Hobilerinizle uğraşmak, egzersiz yapmak, doğa yürüyüşleri yapmak veya meditasyon gibi rahatlama tekniklerini denemek, zihinsel tazelik sağlayabilir.

Yeni ilgi alanları keşfedin: İş dışında yeni ilgi alanları edinmek, rutin monotonluğunu kırmanıza yardımcı olabilir. Bir enstrüman çalmayı öğrenmek, bir dil öğrenmek veya yeni bir hobi edinmek gibi aktiviteler zihninizi canlandırabilir.

Kendinizi geliştirin: Okumak, öğrenmek ve kişisel gelişim üzerinde çalışmak, beyninizi aktif tutmanıza yardımcı olabilir. İlgi duyduğunuz konuları araştırabilir, online kurslara katılabilir veya yeni bir beceri öğrenebilirsiniz.

Sosyal etkinliklere katılın: İnsanlarla etkileşimde bulunmak, yalnızlık hissinizi azaltabilir. Yerel topluluk etkinliklerine veya gruplara katılabilir, yeni insanlarla tanışabilir ve ortak ilgi alanlarını paylaşan kişilerle iletişim kurabilirsiniz.

İş dengesi sağlayın: İş hayatında aşırı yorgunluk hissi, verimliliği azaltabilir ve motivasyonu olumsuz etkileyebilir. İş ve özel hayat arasında denge sağlamaya çalışın. Düzenli olarak molalar verin, tatiller planlayın ve iş saatlerinizi sınırlamaya çalışın.

Unutmayın, herkes zaman zaman bu tür duyguları yaşayabilir ve önemli olan bu durumla mücadele etmek için adımlar atmaktır. Eğer hisleriniz devam ederse, bir uzmana danışmanız önemlidir.

şu an bende öyleyim ve 2 senedir mezunum. Bir çok işte çalıştım ama hala borcum var. Ve o işlerde çalışırken ben bunların arasında çalışıp ne yapıyorum diyordum. Sohbetleri bile belli bir seviyenin altında (yadırgamak için demiyorum ama öyle). Bir umut atanırız diye umut ediyoruz inşallah atanırız. Atanırsak bu sefer kira fatura derdi olacak ozamana da bir şekilde hallederiz deyip günü deviriyoruz. Flört sevgili desen oda yok. Sadece işe git gel o kadar. Dahası yok.

Türkiye de maddi durumu üst düzey olmayan çoğu kişinin durumu bu aslında. Aynı sıkıcı rutini tekrar, tekrar ve tekrar yapıyoruz. Kimisinin umrunda olmuyor kimisi ise kendini hapsolmuş hissediyor. Ama çalışmadığım zaman ben kendimi daha da kötü hissediyorum. Çünkü insan boş kalınca daha fazla düşünür ve daha çok yıpratır kendisini.

Yaz aylarım çok yıpratıcı geçiyor

kendin için küçük adımlar at, bir anda bulunduğun durumdan çıksan yine kendini mutlu hissetmezsin. Bir kağıda seni mutsuz eden düşünceleri yaz, karşısına yaparsan mutlu olacağın şeyleri yaz. Üzerine biraz düşün gerçekten istiyor musun , yoksa bir anlık heves mi?