Lütfen yardım edin, çok düşünüyorum?

o kadar çok şey düşünüyorum ki hepsi birbirinden farklı, hangi birinden bahsedeyim bilemiyorum. düşüncelerimi iyi hissettiren yöne asla çeviremiyorum, çevirsem bile kısa süreli oluyor sonra yine aklıma geliyor. genelde bu tarz düşünceler ilişkimi etkileyecek şeyler oluyor. belki eskiden yaşadığım şeylerden bilmiyorum. ama önce kendime sonra da ilişkime, karşımdaki insana çok çok zarar veriyorum bu halimle. bazen yaşamaya değer olduğumu bile düşünmüyorum...

Kendini Yaşamaya değer hissetmesen bu düşünce kalabalığından kurtulmak için bir yol aramazdın kendine. Önce kendini düşün ona buna zarar veriyorum ilişkimi yıpratıyorum diye yola başlarsan baştan kaybedersin. Sen önce kendini düşün kendine öncelik ver ki bu değişimin çevrendekilerede yansır elbet. Psikolojik destek aldığını söyledin. Konuşmak iyi gelmiyor mu?

iyi geliyor aslında, seanstan çıktıktan sonra pamuk gibi oluyorum. ama konu orada bitmiyor maalesef bir saat sonra bile aklıma başka bir şey gelip beni huzursuz edebiliyor. üstüne yenileri de birikince sanki kendi yerimde sayıyorum gibi hissediyorum. çok çabalıyorum bu durumun içinden çıkabilmek için ama çok yavaş ilerliyorum sanki, ya da bana öyle geliyor bilmiyorum. birkaç ay önceye dönüp hayatima bakmayı o kadar isterdim ki...

Seansa başlayalı ne kadar oldu? Yani kaç seans gittin?

daha çok olmadı. her hafta gitmem gerekiyordu ama maddi durumlardan dolayı iki haftada bir gittiğim için daha 3 seans oldu. yolun çok başında olduğumu biliyorum ama ne bileyim çok sabırsızım, o kadar sıkıldım ki bu durumdan. bazen aklıma öyle saçma şeyler geliyor ki bunu psikologla nasıl paylaşacağım diye de düşünüyorum

Sana kısaca şunu söyleyeyim umutsuzluğa kapılma. Her karanlığın sonunda bir aydınlık vardır. Ben tam 5 sene ağır antidepresanlar kullandım. 2 senede psikoloğa gittim. Başta o kadar çekingendim ki halbuki bu çok saçmaydı çünkü o sana ücret karşılığı hizmet veren bir doktor bu yüzden verdiğin her kuruşun hakkını alarak içindeki zihnindeki her soruyu yöneltmelisin. O an ağlamak istiyosan ağlamalısın gülmek istiyosan gülmelisin duygularınu sıkıştırıp bastırmaya çalışma sakın. Her şey bir şekilde yoluna giriyor. Su bile akıp yolunu buluyor. Ama şahsi görüşüm şu ki önce kendini düşün. Hayattaki önceliğin kendin ol. Çünkü bence sen başkalarını düşündüğün için kendini iyileştiremiyorsun

evet haklısın aklıma gelen her şeyden bahsetmeye çalışıyorum ama çok çekingen hissediyorum bazı konularda, belki de daha pek görüşmediğim içindir. sence üç seans gerçekten yolun başı mı? bu yollardan geçmiş biri olarak durumum tahmini kaç seansta düzelir sence? ve aslında önceliğim kendimi iyileştirmek ki çevreme de iyi gelebileyim. ama çok uzun süreli bir ilişkim var ve son zamanlarda o kadar saçmalıyorum ki bana en iyi gelen şeylerden birini kendi ellerimle mahvediyorum. bu yüzden kendimi çok suçlu hissediyorum, belki de bunları düşünmekten kendime odaklanamıyorum

3 yıl kısa bi zaman dilimi değil. Hayatındaki kişiye bu kaygılarından yalın bir dille bahset bence seni gerçekten anlayacaktır. 3 seans yolun çok başı bu çekingenliğini aşman için sana bi ipucu vereyim. Kendini iyi hissetmeye başladığın zaman ve tedavin sonlandığında o insanı bir daha görmeyeceksin. O insan yakın çevrende yaptıklarınla seni yargılayabilicek bir insan değil aslında büyük resme bakarsan o insan senin düşüncen ne olursa olsun tarafsız bir biçimde seni iyileştirmeye yönelik yorumlar yapacak olan bir insan. Seanslara giderken bunları hatırla çekingenliğin büyük ölçüde azalıcak. Çünkü çağımızın en büyük sorunu bu yakın çevremize bir şeyden bahsetsek bir olumsuz yorum yapıp canımızı sıkıcak birileri çıkıyor veya bir şey anlattığımız bir insan günün birinde bunu yüzümüze vurabiliyor. Ama psikoloğun seni yaptığın şeylerle yargılayamaz veya günün birinde yaptığın ya da söylediğin şeyleri yüzüne vuramaz. Aslında psikoloğun en büyük faydasıda bu bence hiç tanımadığın bir insana daha açık olabiliyorsun. Hiç bişey düzelmicek diye bir şey yok her şey bir gün elbet düzelicek. Önemli olan senin bunu ne kadar istediğin ve bence sen bunu fazlasıyla istiyorsun. Kaygın ne olursa olsun ne yaşamış olursan ol geçmiş geçmişte kaldı. Orada takılıp kalma. Geleceğine odaklan ve kendini başarısız ya da mutsuz hissettiğinde geçici olduğunu bil. Bu dünyaya mutsuz olmaya gelmedin. Tadını çıkarmaya bak.

yorumun için gerçekten çok teşekkür ederim ağlayarak okudum. psikoloğa açık olmak konusunda da bir şeylerin düzeleceğine dair umut olarak da içim biraz daha rahatladı. umarım bir gün gerçekten dediğin gibi iyi olur her şey. çok çok teşekkür ederim

Ne zaman istersen yazabilirsin. Değerli göz yaşlarının mutluluk için aktığı günleri görmen dileğiyle.