Sizce bu psikolojik bir sorun mu?

Ama hak edene hak ettiğini vermek gerekmez mi?

Ben kimsenin bir şeyi hak ettiğini söylemiyorum, ama bence hak edene de hakkını vermek gerekir.

Ne olursa olsun, bir insana haksız muamelede bulunmak ise zaten hiç doğru bir şey değildir, vebaldir.

Zaten psikoloğa gidiyorum, ama farklı bir sebepten dolayı gidiyorum. Bunun için de gitmem gerektiğini düşünmüyorum, çünkü bence hak edene hakkını vermek gerekiyor. Haksız mıyım? 😁

Yani durduk yerde bana karşı olumsuz, hak etmediğim davranışlarda bulunanlara falan çok sinirleniyorum ve sinirimi onlardan çıkarmadığım takdirde de çevremden çıkarıyorum.

Dışarıdan hiç kimseye saldırmadım, ama ailemden birkaç kişiye saldırdım.

Tokat ve yumruk

Sadece 1 kez olmadı, birkaç kez oldu ve her seferinde de farklı sebeplerden dolayı yaptım.

Kardeşime vurmuştum, ama o da bana vurmuştu. Ama en sonunda ağlayan kardeşim olmuştu. 😁

Son zamanlarda ise kimseye zarar vermek istemediğim için sinirlendiğimde çevremdeki eşyalara zarar veriyorum.

Bir keresinde yere sertçe vurarak tabak, bardak kırmıştım ; bir keresinde de yurttaki odamdaki klozet kapağını 5 parçaya ayırmıştım. 😁

Yok zaten.

Niye ki?

Ben ne kadar sinirli biri olsam da sevdiğim kişiye asla zarar vermem.

Sevdiğim kişinin kılına zarar gelse üzüntüden kahrolurum.

Ama o kişi sevdiğim, gerçekten sevdiğim biriyse ve hak etmediğim bir davranışta bulunmamışsa asla zarar vermem. Hatta dediğim gibi kılına zarar gelmemesi için gerekirse canımı veririm.

O zaman ne yapacağım belli olmayabilir, ama gerçekten seviyorsam hak etmediğim bir davranışta bulunsa da sineye çekebilirim.

Sinirlenip duvardan duvara vurabilirim. 😂

Ama yine de bir taraftan da başkasının namusu olduğu için fazla vicdansız davranmam.

Zaten halihazırda gidiyorum, ama dediğim gibi bunun için psikoloğa gitmem gerektiğini düşünmüyorum. Bence hak edene hakkını vermek gerek.

Ama yine dediğim gibi, sevgilim olsa bile sonuçta başkasının namusu olduğu için elimden geldiğince sabretmeye çalışırım.