Yaralarının farkında mısın?

Yara almadan büyümek mümkün olmuyor lakin tüm yaralarımı dile getirdim, dile gelmeyen her yara bir çığ gibi büyüyor insanın içinde. Zaman zaman yine anımsıyorum yaralarımı, beni aslında en çok ben yaralamışım müsade ederek beni yaralayanlara. O anları anımsadıkça daha çok sarıp sarmalıyorum kendimi, yaralarımı unuttum lakin beni dönüştüren de, değiştiren de, büyüten de yaralarım oldu.
"Yara aldığın yer , ışığın içeri girdiği yerdir "demiş Mevlana🍀 Eskisi kadar taze değil yaralarım lakin yine bazen ansızın anımsıyorum, eskisi kadar yanmıyor canım, o zaman öyle olması gerekiyordu, o zaman ki karakterim yaralanmaya elverişliydi lakin şimdi öyle mi, şimdi bu kızın annesiyim sanki

Yralarimin farkındayım onları derinlere gömdüm. Ve zaman zaman bir sözle bir cümleyle bana onları hatırlatacak herhangi birşeyle arasıra yine kaniyorlar. Ama eskisi kadar canımı acitmiyor kanasa da..

Evet farkındayım ama kanadığında çok daha fena oluyor her düşünce geçiyor aklımdan bambaşka birine dönüşüyorum

Yaralarımın çok farkındayımda basen farkındalıklar değişmeye yetmiyor.

Gayet farkında ama arada paspas altı da yaptığım olur

Yaralarımın çok farkımdayım. Acıtsa da hatırlatsa da hala yaşadığımın, nefes aldığımın farkındayım.

Farkında olduğum en büyük farkındalıklar yaralarım zaten. 👻

Yaralarımin farkidayim olmama şansım yok maalesef

Farkındayım. Kanarsa sabaha kadar uyutmaz o. En iyisi hep hatırda tutmak