Pısırık ve asosyal bir insan olmaktan nasıl kurtulurum?

Ortaokul ve lise hayatım boyunca bu yüzden hiç arkadaşım olmadı. Ne zaman biriyle arkadaş olsam sessizliğim yüzünden benden uzaklaşıyor. Hatta zorba bazı insanlar beni saf görüp zorbalık yapıyorlar. Arkadaşlarım var, ama onlarla da ilkokuldan beridir tanışığız diye alışkınım ailem gibi görüyorum bu yüzden rahatım yanlarında. Yani ne bileyim, birine yakın davranınca hal hatır sorunca sanane deyip tersleyecekmiş gibi geliyor. Okulda bir hocamı görsem merhaba diyemiyorum, tanıdığıma selam veremiyorum bu yüzden.. Yakında üniversiteye gidicem ve böyle devam ederse orada da hiç arkadaşım olmayacak. Hatta hayatım boyunca yanlız kalıcam. Sizce bu özelliğimi nasıl aşıp daha özgüvenli biri olabilirim? Bu halimi gördükçe kendimden soğuyorum çünkü..