Sosyalfobi hastasıyım ve İstanbul'a tıbbi sekreter olarak atandım napıcamı hic bilmiyorum?

İlac ve psikoterapiyi denedim pek bi faydasını goremedim ama emdr ne hic duymadım bile. İki ay gibi bi surem var bu sure zarfı icinde etkili olur mu benim icin? Bu arada ozellikle ruh ve sinir hastalıkları hastanesini sectim orada iyi insanlar psikologlar var belki iyilesmem ve kendimi gelistirmemde cok yardımcı olurlar. Yani oyle umuyorum. Ayrıca bu tercihleri yaparken memur olabilceme hic ihtimal vermemistim cunku sıralamam ve puanım cok dusuk shsjsj bianda ne geldi basıma ben de bilmiyorum

Gercekten hayal kırıklıgınızı ve bu illetten dolayı heba olan koca bir omru tum iliklerimie kadar hissettim. Ben Şu an 23 yasındayım ve gidisatımın aynen sizin anlattıgınız gibi olcanı dusundum hep. Sosyalfobiden dolayı hapis yasadıgım kacarak rahatlamaya calıstıgım bombos gecen bi hayatımın olcana inandım. Simdilik cıktık gibi bi yola ama allah sonumuzu hayır etsin bu yolculukta ya dibe cokucem ya da zirveye cıkıcam niyeyse ortasını goremiyorum

Degerli yorumlarınız icin cok tesekkur ederim 😊 Aslında hicbirmiz hayata gec kalmadık hepimizin zamanı farklı ama biz hep gec kalmısız gibi hissediyoruz bakıs acımızı degistirebilsek daha ozgur ve mutlu hissedebiliriz ancak bunu ben de yapamadıgım icin size soyle yapın boyle yapın diyemicem. Ama gercekten kendinizi gec kalmıs olarak gormeyin umudunuzu kaybetmeyin

Bu yasıma kadar tam anlattıgınız gibi yasadım sanırım bundan sonrası da asagı yukarı bu sekilde devam eder. Zorlanarak kacarak anksiyete atakları gecirerek calısmaya calısırım. Eger yapamicak olursam beni isten kovarlar niteliksiz elemanı kim ne yapsın shshshhs off ama boyle konusmamam gerekiyo sizin de modunuzu dusurmeye sebep oluyorum her ne olursa olsun allahtan umudu kesmemek gerek biz vesvese yapıyoruz cok yanlıs yapıyoruz aslında bian once cıkmalıyız bu psikolojiden (biliyorum imkansıza yakın derecede zor ama umudumuzu kesmemeliyiz)

Benimki basite indirgenebilicek bi sosyal anksiyete vakası degil. Kucukken otoriter kuralcı dengesiz insanların elinde buyudum beni hep tedirgin hissettirdiler simdi onların ektigi tohumların acısını cekiyorum. Zorba alaycı bi sınıfa dustum ve surekli zorbalıga ugradım kucuk dusuruldum. Boyle olmam cok normal aslında. Bu bas belası insanlar yuzunden hasta oldum hayatımı ozgurce diledigimce yasama hakkım alındı elimden. Ve bunca seye ragmen cabalamaya calısıyorum. Normal bi insan olmaya. Ve tabii ki bu yolculukta cok korkuyorum cunku bu sekilde hissetmenln dısında nasıl saglıklı hissedilir ne yapılır edilir bilmiyorum

Cok ufuk acıcı konusmussunuz bunları dusunup yazma inceliginde bulundugunuz icin cok tesekkur ederim. Umarım bu yazdıklarınızı hayatıma gecirmeyi basarabilirim ve basardıgıma inandıgım o noktada tekrar burada guncelleme yapar yine tesekkurlerimi size sunarım :)