Her günüm çok kötü geçiyor ne yapıcam?

sap gibiyim zaten ev iş arasında sürekli boğuşuyorum. arada dışarı çıkıyorum elli defa arıyorlar nerdesin nerdesin. onu da merak ettikleri için mi bilmiyorum yani

25 yaşındayım. açıkçası evde çok iş yapmıyorum arama amçları o değil. merak etiik diyorlar ki ben gittiğim yeri utlaka birine söylerim. hepsi baştan sonaaramaya başıyor. hep böyeydi. arkadaşıma giderdim ararlardı bişey sorarlar bişey anlaıtrlar en basiti nerdesn idye sorarlar. gelicem zaten kaçıyorum ya.

gerçekten merak ettikleri için bie arasalar beni bunaltıyor. gerçekten ayda yılda bir çıkıyorum dışarıya onda da sırayla mesaj atıp aramaya başlıyorlar. nerdesin ne zaman gecen geçe kalma falan filan

sırf evliliği şu iş yerinden ayrılmak için istiyorum

ben zaten çalışırım alışmışım artık en azından çocuğum olana kadar çalışırım ama burada istemiyorum. ama evlilikten de korkuyorum açıkçası

Ben mutsuz olmaktan korkuyorum

Oyüzden bu sefer bende gidişatına bıraktım

Hep öyle diyorum herşeyin hayırlısı. Teşekkürler

etrafım da neşeli şeyler mi var da matemi ben yaratıyorum

emin ol çok deniyorum. ama o kadar boğuluyorum ki yapamıyorum. birine anlatsam içim ferahlıyor. kimse dinlemiyor önemsemiyor. bu sefer içime atıyorum. diyorum ya ailem bile anlattığım zaman önemsemiyor. babam sonrasını düşünmüyor. ne yparsanız yapın diyor bu sefer bütün sorumluluk bende kalıyor çünkü evde çalışan tek benim. patron geliyor yüzüme hakaret ediyor küfür ediyor bense bişey diyemiyorum

çok teşekkür ederim. bu kadarını anlatmak bile rahatlattı beni. hiç arkadaşım yok kimseye bişey anlatamıyorum. evdekilere anlatıyorum söylediğime pişman ediyorlar. doluyorum doluyorum kendime yapıyorum

Farkındayım bunun ama gel de anlat işte

Hemde çok zor

içim yaşlandı zaten

sürekli başağrısı mide ağrısı çekiyorum

önemseyen yok açıkçası. ben hasta olduğumda ya da bi şikayetim olduğunda doktora giderim evdekilerin pek haberi olmaz. bir kere ciğerlerimin röntgenini çektiler babamın haberi vardı kontole gittiğimden aradı açamadım geri döndüm bişey yokmuş dedim önemsemeyen bir cevap vermişti o an çok üzülmüştüm. ama bizi çok önemser hep öyle söylüyor

yeni görüşmeye bşladığım biri var

o da şimdilik çok önemsiyor ama çok yeni tanışıyoruz nasıl biri daha öğrenemedim

derken

daha yeni tanıştım sevgili değiliz daha

onun acısını da çok yaşadım. inşallah bu sefer yaşamam. bağlanmamaya çalışırken insnaları kendimden soğutuyorum. kimseyi beğenmiyor oluyorum

aslında yok ama zor bir anında başkasının lafları insana ağır geliyor. sürekli bana evde kaldın diyolar ben daha 25 yaşındayım. ama ne yaşadığımı ne hissettiğimi kimse bilmiyor. tamam biriyle görüşüyorum ama bana uymayan biriyse sevemiyorsam ben onunla neden evleneyim ki. ama çevremdekiler öyle süşünmüyor sen beğenmiyorsun herşeyi dört dörtlük bekliyorsun diyolar

Attım

Nasıl alabilirim mesela

Dinliyorum