En büyük motivasyon çaresizlikmiş. Kendimi nasıl çaresiz hissederim?

rahat imkanlar içinde bulunan insanlar konfor alanlarından çıkamazlar. konfor alanlarını ortadan kaldırmalısın. onunla ilgili de bir tavsiye vereyim. evden çalışan biriyim. evde mesaim dışında kesinlikle hiçbir şeye çalışmam. çalışsam da verim alamam. o yüzden hiç evde çalışmaya da çalışmıyorum. onun yerine evden çıkıyorum dışarda çalışıyorum. çalışmam gerekiyor çünkü. gerçekten hiç boş vaktim yok. gününün her saatini dolu dolu geçiren biriyim. bu böyle olmazsa ertesi güne borçlu çıkıyorum. yani ertesi güne bir yük olarak kalıyor bu ve sonsuz bir döngü gibi ilerlemeye devam ediyor. o yüzden kendime bir döngü belirledim. planlı olmazsam bunun üstesinden gelemezdim. öncelikle haftanın 3 günü kesinlikle iptal çünkü şirket eğitimleri+mesai sebebiyle yatağa kendimi zor atıyorum. kalan günlerde de sadece akşamlarım boş. saat 7.30 gibi evden çıkıyorum, vardım ettim diyene kadar saat zaten 8'i geçiyor. 2.5 saatte kendi projelerime vakit ayırıyorum. eve geliyorum saat 11'i bulmuş oluyor. oturuyorum 1 saat dizi falan seyrediyorum sonra da yatıyorum. şimdi şöyle düşün, eğer ben o keyfime ayırdığım 1 saati öne koysam, akşam 8.30'da evden çıkmam gerekecek. oraya vardım ettim diyene kadar maksimum 1.5 saat çalışabileceğim çünkü mekanlar 10 da kapanıyor burada. 1.5 saat ne ki? hiçbir şey. orada çalışmaya odaklanana kadar tam verim alacağın vakitte süre bitiyor. şimdi 1 bölüm dizi izleğin için içine gireceğin düşünce ne oluyor sana söyleyim, gitmiyorsun :)

oturup evde 2-3 saat daha dizi film seyrediyorsun hepten yanmış oluyor vaktin. yani bir şeyleri ertelediğinde, sandığından da uzağa erteliyorsun farkına varmadan. onun haricinde, bak 2.5 saat deyip küçümseyebilirsin belki ama, pazar hariç haftada 3 gün boş vaktin var. hepsini topladığında bu şekilde 7.5 saat yapıyor. 7.5 saat az değil. ayda 30 saat eder. yani ufak şeylerin birikimi uzun vadede dağ gibi olur. başka bir örnek vereyim. gün boyunca hiçbir şey yapma, 1 sene sonunda hala aynı noktada olursun. ama her gün %1 oranında daha fazla çalışarak üstüne koysan, yıl sonunda başladığın güne oranla 37 kat ilerde olursun. bu matematiksel bir şey. o yüzden dediklerimi iyi anla, üstüne düşün. kesinlikle zararda çıkmazsın. ve bir diğer söyleyeceğim şey ise, eğer bir şeye çalışamıyorsan, onu istemiyorsun demektir. bu kadar basit. romantizme hiç gerek yok. istemediğin bir şey için boşa emek sarfetme. günün sonunda çalışsan da bir şey olmaz. o yüzden akıllı ol, boşa vakit kaybetme.