Çok şükür pek çok duyumuz, organımız bizimle. Ama neden hala duyamıyoruz yetimlerin, darda kalmışların attığı o yürek parçalayıcı çığlıklarını? Nasıl halen keyifle yaşayıp, rahatlıkla uyuyabiliyoruz?
Onlar iki saniye sonra ölme ihtimalleriyle karşı karşıyayken ve kalpleri bu kadar titrerken biz nasıl hala birinin basit bir bakışını anlamlandırmaya -bana baktı bana aşık gibi- çalışıyoruz? Tek bir bakışına bütün duygularını sığdırabilen ve onu anlamamız için sadece dua edebilen tertemiz insanlar varken neden kulaklıklarımızı takıp son ses müzik dinleriz?

Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer