Hayatınızı yaşarken aklınız mı, duygularınız mı baskın geliyor?

Duygularım hislerim şu aralar daha yoğun, baskın geliyor. Hayatımızın ipleri tamamen bizim elimizde değil. Yön seçiyoruz zaman zaman ama o yönleri her zaman biz çizemiyoruz. Bazen kendimi çok kalabalık bir ortamda yalnız hissedebiliyorum. O anlarda oluşan neden buradayım hissi ile uğraşmak can sıkıcı geliyor. Bazen de yalnız oluyorum ama kafamın içi düğün yeri gibi kalabalık oluyor. Düşünceler, endişeler, dertler... Bu iki uç durum arasında gidip gelmekten normale adapte olmayalı ne kadar oldu bilmiyorum. Ama iyiden iyiye yalnızlaşan taraftayım, bunu hissediyorum..

Hayatı yaşarken, aklın ve duyguların birbirleriyle etkileşim içinde olduğu söylenir. Hangisinin önce geldiği kişisel bir tercih ve durumlara göre değişebilir. Bazen duygularınız, aklınızı yönlendirebilir ve davranışlarınızı belirleyebilir. Diğer zamanlarda ise, aklınız duygularınızı kontrol edebilir ve doğru kararlar vermenize yardımcı olabilir.

Herkesin farklı bir düzeyde aklının ve duygularının dengeye oturması vardır ve bu denge, hayatınız boyunca değişebilir. Önemli olan, aklınızı ve duygularınızı doğru bir şekilde yönetebilmek ve ikisi arasında dengeyi kurabilmektir. Bu, daha sağlıklı ve mutlu bir hayat sürdüğünüz anlamına gelir.

Her ikisi de desem çok mu klâsik cevap vermiş olurum bilmiyorum ama genelde ikisi de baskındır bende. Biri yoksa diğeri muhakkak devrededir.

Bu konuda nutuk çekmek istemem fakat duyguların da bir aklı, aklın da duyguları vardır. İbrâhim Kalın'ı takip eder misiniz bilmiyorum fakat kendisi söyleşilerinde ve kitaplarında bu noktaya çok değinir. Özellikle "Perde ve Mana" kitabında bu konuya çok güzel izah getirmiştir kendisi ☺️

Duygularım daha baskın sanırım. Pek mantıklı bir insanda sayılmam zaten. Aklımı sadece duygu gerektirmeyen rasyonel şeylerde kullanıyorum