Birini kendimiz gibi görmeyi ne zaman bırakıcaz?

Birini kendimiz gibi görmek de bir kusur zaten benim gözümde. Kendi adıma düşünüyorum. Karşımdaki insan da tamamen benim gibi olamaz ki. O olduğu kişi, ben olduğum kişiyim. Onu olduğum gibi sevmişimdir, o da beni olduğum gibi sevmiştir. Esas mesele, birini olduğu gibi sevebilmek. Eğer karşımızdakini kendimiz gibi veya kafamızdaki gibi hayal eder, o şekilde görürsek de eninde sonuna hayal kırıklığına uğrarız zaten. Sorunun cevabına ise ne zaman kendimize de eleştirel bir gözle bakabilirsek, o zaman olabilir derim.

Bilmiyorum. Kalbimizde kırılmadık yer kalana dek sanırım ya da insanlardan ilelebet soğuyunca insanlara insan gözüyle bile bakamaz olunca