Allah korkusu olan birine güvenir misiniz?

Ahlaki davranışlar ile toplumsal yaşantısını korku üzerine (neye kime yönelik olduğu önemsiz) kurgulamış insanları dürüst bulmam. İçinde yaşattığı insana ait hissiyatları korkuyla baskılayıp dışarıya farklı yansıtması hem fazla çıkarcı (iyi insan olduğunu düşünerek cennet arzusu gütmesi içten içe) hem de o oranda samimiyetsiz gelir. Yaptığı ufacık bir iyilik bile çıkarcı bir öteki dünya refahı arzusundandır, iyi insan olma gerekliliğinden değil.

En ufak tebessümünde sevgi, incecik dokunuşunda dahi herşeye saygıyı sunabilen birini samimi bulurum. Çünkü bunlar karşıda ki insanın dünya algısını kurduğu temeller üzerinde bir giz in ya da çıkarın olmadığını düşündürür. Sevgi kendimizde yeşeren ama bize ait -olmaması- gereken bir histir, paylaşılmalı ve çoğalmasına izin verilmelidir. Bunun farkında olan bir benlik tüm kaygı ve korkularından arınmış bir dürüstlükle varolmak, anı kutsamak ister. Bilir ki insanoğlu sevgiden daha değerli bir şey keşfedememiştir henüz.

Bu nedenle birine güvenmem için "Allah korkusu" asla yeterli değildir.

Guvenmem bu korku ile alakalı bir şey değil bazıları Allahsız takmaz kufreder ama karakteri sağlam hatta adam satmayabilir hatta kul hakkını gozetenleri gördüm Allah Allah diyip her boku yapanlar gibi