Çocukken yetişkin olmayı nasıl hayal ederdin?

Aklıma bir anı getirdiniz. Dahaca çocuktum, 9 yaşlarındaydım. Kuzenimin düğününe gittik. Herkes oynuyor, çocuklar koşturuyor vs. Ben ise masadan, insanları izliyorum. Aklımdan şu düşünceler geçiyor istemsizce "Ben büyüdüğümde de böyle olacak mıyım? Hayır, olmayacağım. Bu saçmalığı yapmayacağım. Düğün denilen şeyi kim bulduysa artık, ben evlenmeyeceğim. Bu insanlar kadar saçmalamayacağım. Yaptıkları şey, çok aptalca." diye düşünüyordum. Yetişkin olmanın, aptalca şeyler yapılacağını hayal ederdim.

İlkokuldayken liseli olmal nasıl bir duygu acaba diye düşünürdüm.
Liseye başladım. Üniversiteli olmak nasıl diye düşündüm.

2 üniversite bitirdim. Çocukluk hayallerime gülüp geçtim.

Yaşadığım süre içinde anlayıp, tasdik ettiğim, tecrübe ettiğim tek kaide şudur,

Diploma, sana öğretilenleri hayatına uygulamadığın sürece bir kağıt parçasından ileri gitmez.

Öğrendiğin herşeyi, hayatının her alanında yaşamak, yaşatmak ve tecrübe etmelisin..

Herşeye dur diyebileceğimi düşünürdüm 😄