Sosyal iletişim bozukluğu?

Ailemin yanından gittiğim o iki sene kendimi sevmeye iletişim kurabilmeye başlamıştım insanlarla. Yanlış anlaşılma olmasın bu arada ailemi çok seviyorum, asla onlarla sorunum yok. Ama onlar yanımdayken kendimi çok aciz hissediyorum, en ufak yanlışta benden utanırlar diye, öyle olmadığını çok iyi biliyorum ama böyle hissediyorum. Kendimi savunamıyorum, ama yalnız başımayken kendimi çok güçlü hissedebiliyorum. Epeydir işsizlik sorunu yaşıyorum bu problem yüzünden, yine iletişim kuramam kimseyle diye

Kendine bu kadar yüklenme. Hepimiz öleceğiz gideceğiz. Kimse dört dörtlük değil olamaz da. Sen kendine ait bir bireysin. Aslında çok empati yüklü, duygusal bir insansın. Bu çok güzel bir şey ama maalesef günümüz çağında böyle şeylerin bir değeri yok. Sen bence aynanın karşısına geç ve kendi kendine konuş. Seni kurtaracak tek kişi sensin. Kendini ispatlamak zorunda değilsin, kimseye sevdirmek zorunda değilsin, herkesle iyi geçinmek zorunda değilsin. Sen bir bireysin ve bu hayat yanlışıyla doğrusuyla seninle. Senin doğruların bir başkasına göre yanlış olabilir ama başkasının doğrusuyla yaşamaktansa kendi yanlışlarınla yaşamak en iyisidir.

Teşekkür ederim, yazdıkların gerçekten mantıklı ve güzel. Bunları kendime veya benimle aynı sorunu yaşayan ya da farklı şekillerde yaşayan insanlara bende söylüyorum, ama sanırım artık konuşma değil icraate geçme vakti. Her şeyi burada yazamam ve vaktini almayacağım tabiki ama insan en istediği duyguları bile yaşayamadığında bu çok dokunuyor, bir sohbet masasında gülüp eğlenmek, biri tarafından sevilmek ya da sevmek gibi şeyler. Başka insanlar için sıradan gelen şeyler, benim isteyip uzanamadığım zorluklar oluyor. Kafanı şişirdiğim için özür dilerim, normalde bunları asla yazmazdım buraya ama saatlerdir aynı şeyleri yaşadığım için öyle dökülmek istedim

Rica ederim bana istediğin zaman yazabilirsin, içindekileri dökebilirsin. Ben de aynı senin gibi sosyal anksiyetesi olan bir insandım. Bir an durdum ve düşündüm ki ölüp gideceğim. Neden bu hayatı kendime zindan edeyim ki? İnsanlara karıştım , karıştım , karıştım. İçlerine girdim baktım ki bu insanlar benden kat kat bilgili değiller, zeki değiller. Ben felsefe yapıyordum onların tek amacı kendilerini karşıya ispatlama çabası içindeydiler. Spinoza ve Schopenhauer okuyordum onların tek amacı ev ve araba almaktı. Şimdi ise kalabalıklar arasında yalnızım. Demek istediğim içlerine girdiğin zaman o kadar da büyütülecek bir şey olmadığını kendin anlayacaksın zaten. Bana dilediğin gibi yaz, konuşuruz , hallolur her şey :)

Teşekkür ederim :)) seni takip etmemde sakınca yoktur umarım, belki bir gün karşılaşırız yine

Rica ederim canım bilakis memnun olurum zira buradan sıkılmıştım : )