Özgüvenimi kaybettim çok çok eziğim?

çok kötü durumdayım anlatıcağım şeyi okumaya üşeneceksiniz belki nacak başlıyorum:

ben küçükken çok çok özgüvenli bi insandım hatta egoisttim öğretmenlerime bile kafa tutuyodum özellikle ilkokulda bu yüzden öğretmenim bana çok baskı uygulamıştı o baskı uyguladıkca bende daha çok tersleşiyodum daha sonra okul değiştirdiğimde ortaokula geçtiğimde artık böyle olmasın istedim ve içime kapanık birine dönüştüm fakat bu seferde kendimi çok ezdirdim ve eski halime geri dönmek için birkeredaha okul değiştirdim. tekrar özgüvenli oldum herkesi ezdim evet belki kötü bişey ama çok egoisttim

bu benim çocukluğumun özetiydi şimdi gelelim asıl sorun yaşadığım döneme

liseye geçtiğimde farklı biri olmak istedim bir arkadaşıma özeniyordum onu taklit ediyordum ama bu arkadaşım erkek oldupu için ve ben kız olduğum için farklı tepkiler doğurdu. engelli olarak tanındım bu kadarını söyliyim. okulda herkes benden nefret ediyordu erkeklerin tacizine ve baskısına uğradım. hergün dayak yiyordum erkekler hep benle dalga geçiyor ve çirkinliğimi yüzüme vuruyordu. artık okadar ezilmiştim ve baskı altındaydımki kafamı bile kaldıramıyordum. konuşurken kekelemeye başladım yürürken robot gibi yürüyordum. her sesten korkuyordum. hiçbir okulda beni nakil kabul etmiyordu bu okulda sıkışıp kalmıştım

ve şimdi yeni bir okula geçebildim ama bu sorunlar hala devam ediyor psikologlar yardım edemiyo anlamıyo abartıyorum sanıyo ben napıcam