Neden bir hayalim yok?

ben 2012 den beri ruh gibiyim hiç yaşamıyorum ona ne diyorsun hiç bir şey beni mutlu etmiyor yapsamda yapmasamda

her şey imkanlara bağlı , imkanın olsa bu hayattan zevk alırsın ama ben alır mıyım bilmiyorum bomboş hissediyorum daha 18 yaşimdayım ve bitiğim

Sen beni bir tanısan 16 yaşından 27 yaşına kadar girdiğim 11 yıllık depresyonu bir yaşasan beni çok iyi anlayacaksında

ben 16 yaşından beri bitiğim 16-27 yaş arası hiç bir şey yaşamadım

Benim de neredeyse 1 yıl oldu okulu bitireli ve ne hissettiğini hemen hemen tahmin edebiliyorum

Bir şeyler değişmezse bende senin gibi olacağım

yaşım 27 lise 1 terkim 2012 16 yaşında kaldım çalışmıyorum asgari ücret 1 arkadaşım yok sevgilim hiç olmadı boyum kısa spor yapmadım dişimi fırçalamadım döküldü çok kilo aldım midem sürekli aç obez oldum sesim çocuk kaldı şarkı söylenmiyor saçım seyrek ve tel tel kötü kilodan vücut beyaz çatlaklarım var geçmeyecek mastürbasyon bağımlısı oldum aletimi bozdum hiç evden dışarı çıkamıyorum istanbulu hiç görmeyeceğim hiç kız eline değmeyeceğim hiç araba süremeyeceğim hiç sorumluluk alamayacağım hiç yurt dışı gidemeyeceğim hiç istediğim gibi hareket edemeyeceğim

Farkındaysan yapmak istediğin şeyler var ama çok geç olduğunu düşünüyorsun şimdi sana burada ne desem bir şey değişmeyecek motivasyon verecek konumda da değilim

Benim kuzenim nasıl peki 4 yıl sonra doğdu babası zengin sponspor 2 metre boy yaptı kaslı güçlü sesi kalın haber spikeri olmak istiyor araba sürdü ehliyet aldı aşık oldu ayrıldı her gün dışarda arkadaşları var bende izliyorum yapamadıklarımı o yaptı şimdi boyumu onun gibi 2 metre yapamam sesimi kalın edemem çocuk aldı yürüdü iyi ki geldim dünyaya diyor bense bitsede gitsem modundayım..

Bu hayatı yaşamaya değer buluyorsan bir şekilde çalışıp " para " denen illeti elde etmen lazım burada içini dökmen hiçbir şeyi değiştirmeyecek sadece kısa bir süreliğine iyi hissedeceksin

geçen sene havalanında çalıştım ilk defa temizlik görevlisi olarak çok az alıyordum 5 bin 500 asgari ücret zaten 3.5 ay sonunda küçültmeye gittiler çıkardılar zaten çalıştığımda da sosyal kendini seven biri değildim kazandığım yine yemeğe gidiyordu.. ben ne yaparsam yapayım beynimin için hep kendini üzecek artık hastalık oldu her şekilde kendimi küçük ezik göreceğim gibi

Denemişsin en azından bak benim bilgisayarım ve kendime ait odam bile yok babamla salonda yatıyoruz

bende işte okusayımdım zamanında lise 2012 4 sene bitirir 2016 da akdeniz üniversitne gider lisedeki platoniğe açılır belki onunla ben evlenir şimdi çocuğu belki de benimdi iyi bir mesleğim olurdu ve kendimi hayatı herşeyi sever normal yaşayabilirdim hiç bir sorunum olmazdı ama işte şu an yaşadığımı dahi hissetmediğim bir durum yaşıyorum kendimi öyle böyle değil çok kötü hayattan soyutladım aslında değişmek istiyorum ama mücadele etmeye denemeye korkuyorum benim odam olsa bile konfor işte bir yere kadar babamda yok benim öldü 7 yıl oldu aslında o böyle yaptı sorumluluk vermedi bana

Benim babamda öyle , hala değişmek istiyorsan bence ufaktan bir şeyler dene randevu alıp psikiyatriste git bunu şey için demiyorum git sana ilaç yazsın derdini tasanı anlat geçer , demem o ki en azından dışarı çıkmış olursun ben okula giderken minibüse binerdim parayı verirken az da olsa iletişim kurmuş oluyorsun bunu zaten biliyorsundur ama Konfor alanını terk edip gerçekten bir anda değil de yavaştan değişmeye çalışırsan hala geç değil ben son bir yıl içerisinde bütün hislerimi kaybettim içi boş yumurta gibiyim robot desen de alınmam hicbirsey ilgimi çekmiyor bir seyler yapma isteğim yok daha 4-5 ay önce yapmayı sevdiğim şeylerden de soğumaya başladım

geçmez bro geçmez ilaçla gececek bir şey değil napacak ilaç beni barlara dışaraya gece alemlerine mi sürükleyecek..