Çok hassasım yaşayamıyorum?

öyle olabilsem zaten bu kadar psikolojim bozulmazdı

napıcam gittikçe sağlığım (ruhsal) bozuluyor

Uygulayacaksan söyleyeyim benim hayat felsefem şu; aklıma bir şey geliyor diyelim çözüm bulana kadar seni rahatsız ediyor için huzursuz oluyor düşündükçe iyice kafayı yiyorsun iştahın kapanıyor falan filan. Sonra bir anda içimden diyorum ki: Amaaaannnn hadi ordan et ya boş verrr. Bunun rahatlığı hiçbir şeyde yok sonrası umrumda olmuyor genelde. Böyle yapa yapa son 2 3 yıldır öyle kafama taktığım hiçbir şey yok hayata karşı hep bu kafadayım artık

Bir de çok geniş açıdan bakınca senin üzüntün derdin küçük geliyor sana doğum gelişme üreme ölüm çok da kafaya takmamak lazım bir şeyleri