11 Yıldır yaşamıyorum ne düşünüyorsunuz?

Bsey mi oldu istg bakmadn

mutlaka öyledir de hiç boşa yaşadım son 11 yıldır

benim baya farklı kendimi hayattan soyutlamak konusunda

evet ağır şeyler yaşadım psikoloıjik olarak hiç sevgilim olmayacak evlenmicem çocuğum olmucak araba sürmücem yurt dışı görmücem gezemicem kısacası hiç bir şey yaşamıcam

engelim yok her yerim tutuyor kısaca özetlersem zamanında lise okumadım ve hiç çalışmadım bilgisayar ve mastürbasyon bağımlısıyım hiç arkadaşım yok sosyalliğim yok kendimi sevmiyorum hiç bir amacım hayalim hedefim yok keşke depremde bende olsaydım şart değil biliyorum ama lise 1 de platoniğim hemen buldu kurdu yuvasını çocuğu oldu ağrıma gitti ben daha 11 , 12 yaşında hissediyorum

11 yıl olmuş ölsem sorumluluk alamam evet engel asgari ücretli işe gir aç karnını doyur bu arkadaş sevgili sosyallik yine yok lise 1 terkim boyum kısa tipimi sesimi sevmem havalı sosyal değilim kuzenim gibi hiç bir amacım yok bomboş yaşa öl işte böyle olacağına depremde ölseymişim keşke , psikolojik olarak çökmüşsün dediğin 11 yıllık bir sorun zamanla toparlanırsın diyorsunda 16 yaşında girdim bu hale yaş 27 oldu psikologlar psikiyatriler bile bir teşhis koyamadı

Sevgilim olamaz çünkü işim yok okulum yok tipim yok sosyalliğim yok en önemlisi sorumluluk alamam 1 bardak süt için 1 inek besleyemem yurt dışı da gidemem pasaport olmaz çıkmaz yabancı dil bilmem gezemem bilmem ben ayrıca araba da süremem araba alamam ehliyet de

Kendime bakıyorum sağ gözüm şaşı sol kulağım işitmiyor 1.70 boy kısa kilo sorunum var çatlaklarım var lise mezunu bile değilim işim yok asgari ücretli işe gir aç karnını doyur arkadaş yok sevgili yok kendi sorumluluğumu bile alamam kimseyi hayatıma alamam hiç bir şey beklemiyorum ne yazık ki okusaydım böyle olmazdı lisede ki platoniğe açılır 4 yıl önce onunla belki de ben evlenir 2 yaşındaki çocuğu belki bugün benimdi akdeniz üniversitesine giden istediği bir meslek dalı olan çok para kazanan araba süren hayata karışan belki de bendim... ben bir yere çıkamıyorum ki istesemde kaldım eve hapsoldum yol bilmem iz bilmem tek değişiklik ölüm olacak.. Ben mızmızlanmıyorum olanları söylüyorum , Kuzenimde maşallah ne savaş veriyor keşke herkes onun gibi olabilse hiç bir şeyi eksik değil...

Hiç sanmıyorum ben mücadele etmicem demiyorum etsemde bazı şeyleri başaramayacağımı zannediyorum

Amcamın oğlu 2 metre boy ses kalın trt haber spikeri sevgilisi oldu arabası oldu her yeri gezdi iyi ki geldim dünya diyor babası da zengin sponspor bir de bana bak cahil emekli bekçi ölmüş baba sponspor yok bende akıl yok 1.70 boy ses çocuk gibi iş yok sevgili araba sürmek imkansız İstanbul'a bile istese gidememek bir benle dalga geçmesi eksik , hiç okula gitmediysen nasıl yazıyorsun... benimde düzelmek için plan kurdum yok değil ama uğraşamıyorum işte çok zor 11 senede kendimi bu hale getirdiğim 11 günde 11 ayda geçmeyecek 0 dan başlıyorum korkup cesaret edemiyorum.. hemen hiç bir şey olmayacak 11 yıldır sadece izledim hayatı yaşamak yerine sadece yaşayanları izledim yapmak istediklerim lise üniv bitirmek çok para kazanmak meslek sahibi olmak sevgili evlilik çocuk arkadaş araba sürmek İstanbul Ankara İzmir rahat gezen yurt dışı gören bir adam birey olmak amacımk ama nerde imkansız gibi geliyor söylemesi kolay bazen diyorum depremde bende ölseydim böyle yaşamakdansa

Kimsenin eksikleri yok ki özellikle ünlülerin ve hayatını kurmuş gençlerin , müteahhitin aramasını bekliyorum engelli kimliğimi kaldırdı arsa var dededen kalan 100 bine satıcaz dişlerimi yaptırcam adamın bulacağı işe giricem zayıflıcam kazandığım paraylada psikologa gidicem ya da böyle yaşayıp ya da hiç ihtimal vermiyorum ama intihar edeceğim böyle düşündüm ötesi şimdilik beni aşar lise bitirmek arkadaş yapmak sevgili olmak gezmek tozmak gibi

Ne mutlu sana.. lise bitirmedim diye kendimi ayıplardım bende bütün ilkokul arkadaşlarım üniv mezunu oldu evlendi gitti hayata karıştı.. benim 7 kişilik ailemde anne baba dahil kimse lise görmedi bitirmedi 3 abim çöpçü 2 si evli 2 yiğenim oldu ama görmüyorum kendime hayrım yok ben hayatta yapamam dediğim 3 şeyi evlenmek araba sürmek yurt dışı görmek 3 lise görmemiş abim yaptı ama iş baba gelince herşeyden korkuyorum sonra bu yarattığım dünyaya belki de ben istedim herhalde bir de sıkılmasam 11 sene oldu ama dayanamıyorum artık depresyon hastasıyım bağımlıklarım alışkanlıklarım var depresyon hayatımın içine etti dişim döküldü bakmadım spor yapmadım boyum kısa kaldı çok kilo aldım herşeyi yedim yine de akıllanmadım müteahittiden haber bekliyorum arsaları satacak 100 bine dişlerimi yaptırcam adam işte bulacak ama çalışmak isteyen kim psikologa da gidicem sonuna kadar düzelmek için ama işte ölsem sorumluluk alamıyorum birey hissedemiyorum yaşım 27 oldu hiç büyümedim anlatabiliyor muyum

intihar etmem galiba maçam yemez hayatım ne kadar kötü de olsa ama ecel de istiyorum bir yandan böyle yaşamak ağrıma gidiyor düzelecek elbet 11 yıl olmuş hiç çabaladın mı dersen hiç çabalamadım hep yan gelip yattım ama bundan sonrasını düzeltmeye uğraşıyorum diş yaptırcam işe gircem pskologa gitcem ama ben nasıl sorumluluk alırım arkadaşım sevdiğim olur nasıl baskı olmadan gezerim her istediğimi gerçekleştiririm bilmiyorum hayat ünlülere sporculara güzel..

bir de hayatını yaşayan insanlara ünlülere sporculara kadın voleybolculara sorsana hayat onlar içinde sevgili araba ünlülük para gezinti kariyer değil midir hayatta ne var geçici şeyler olsada onlarda bu dünyadanın amacı.. dünyaya geliş amacını unutmadım merak etme ama bırakta 11 sene hapis yaşamışım evden odadan hiç dışarı çıkmayarak 2012 yılından beri bırakta biraz haset dolu olayım

geçen sene havaalanında çalıştım 3,5 ay ilk defa işe girdim çalıştım 5.500 asgari ücrete ama işte kendimi işi kazandığımı küçümsemesem taktığım ünlü kızı saplantı haline getirip sahip olduğu şeyleri aklıma getirip de kendimi üzmesem küçümsemesem moralimi bozmasam olmuyor çok zor sürekli kendimi üzüyorum

istersen arkadaş olabiliriz

ben kendim gibi genç biri sanmıştım pardon dertleşmek için şey yapmıştım , sen okuma ama evlen işte hayata karış herkes ben değil herkes benim gibi yerinde saymıyor işte

İşte ben yıllardır hayata uzak yaşadığım için bana garip geliyor şaşırıyorum herkes ben gibi değil 18 sinde 19 unda evleniyor herkes gelişiyor kendine yeni şeyler katıyor ben hala olduğum yerdeyim bir bana görünüyor böyle zaten.. basit bir asgari ücretli işe girsemde olmaz

Ben istemiyorum kız arkadaş evlilik felan araba sürmek yurt dışına gitmek sosyal olmak sadece ömür boyu yapamayacak olduklarından bahsediyorum

Bu kafayla bu görünüm bu fakirlikle 2099 yılında olur

İşte olumlu tarafı müahittin aramasına bağlı 100 bin lira arsa satıp dişlerimi yaptırcam kilo vercem adamın bulacağı işe gircem ama işte işi kendimi herşeyi küçümsüyorum sorumluluk almakdansa öleceğim galiba

Beni tanımıyorsun Türkiyede ki en güvensiz kişiyim hiç bir şeyimi sevmem sesimi şarkı söylenmez kalın değil boyum kısa 27 yaşında lise mezunu bile değilim mesleğim arkadaşım yok öyle bir dünya yarattım ki kendime ye iç yat uyu bilgisayar oyna mastürbasyon yap herşeyi izle bilgisayardan hiç bir şey bilmiyorum hayatta 11 yıl oldu ya depresyon 11 yıldır hayattan hiç bir beklenti olmadan yaşıyorum özür dilerim ama benim lise mezunu olmam araba almam sürmem ehliyet almam sevgilimin olması nişanlanmam evlenmem çocuğumun olması arkadaşımın olması yurt dışı görmem bildiğin Atatürkün dünyaya geri gelmesi gibi bir ihtimal off çok kötüyüm biliyorum ama napim hissettiklerim bunlar öyle bir hayat düşün kü ye iç yat uyu bilgisayar oyna kilo al dişine başına sağlığına dikkat etme ot gibi yaşa ve sosyalliği hayatın hiç bir şeyini yaşama işte senin gibi bir örnek herşeyi benden küçükler yaşasın millet çağ atladı ben daha ip atlayamadım flüt bile çalamam

benden uzunları görünce sinirim bozuluyor kendimi eve hapis etmesem yemeğe vermesem spor yapsam bende onlar gibiydim , sen beni tanımıyorsun ya da düştüğüm hayatı hiç bilmiyorsun hayatım sadece yemek içmek kilo almak diş dökmek milleti izlemek hiç bir yere gitmemek üzere kurulu bende biliyorum yaş 27 geç değil zamanla işte bende sabırsızım... napabilirim diyorum herşeyin başı çalışmakdan geçiyor asgari ücret iş abilerim çöpçü onlar ne ki ben ne olacağım ben zorla yaptırdılar demiyorum hapis oldum , evet bir ünlü kız instagrama bakma havasız pencere kapalı hiç duramamak kapılar mutlaka kapalı olmalı hep sağ tarafıma yatarım bir sürü takıntım var.. kendime bakıyorum dışarı çıktığım zaman kimse yargılamıyor ama benim modum hep düşük kendime acımıyorum

Bilgisayarım bozuldu 1 hafta kendime gelemedim taktığım ünlü kız sevgili yaptı haberleri çıktı intihar teşebbüsü ediyordum hap içerek yalan olduğu ortaya çıkmasaydı düşün yani konforsuz da yapamıyorum evet takıntılarm çok hadi bir şey değiştireyim diyorum olmuyor hayatı o kadar kendim için kötü hale getirmişim ki hiç bir şey istesemde olmuyor.. mesela hiç hayatım boyunca çalışmıyorum

Şükür beni anladın ben 2012 de kendimi soyutladım yani aslında 2012 yılında öldüm millet gelişti herşeyi yaşadı yaşıtlarım ben daha 14 , 15 hissediyorum

seninde

Yaw He Hee

onu yapanda olmadı çevrem yok

Kaldırdım ne dese haklı ama bende kendimce haklıyım işte kendimi hayattan soyutlamak dışında başka seçeneğim yoktu gibime geliyor

böyle yaşacağına öl demek iyi gibi sanki bomboş yaşıyorum

nasıl