Hak etmediğiniz durumlarla karşılaşınca nasıl davranıyorsunuz?

Genelde haksızlık yaşadığım durum veya kişi neyse tepkimi gösteriyorum. yani bir kişi bana haksızlık yaptıysa ona yaptığı şeyin haksızlık olduğunu gösteririm eğer anlamıyorsa o kişiyi hayatımdan çıkartırım. veya her hangi bir konu olduğu zaman hakkımı arardım normal bir şekilde. hala düzelmiyorsa yapacak bir şey yok benim için. bu arada haksızlık yaşamış insanlara da genelde şöyle tavsiyeler verebilirim. Haksızlık duygusuyla, yaşadığınız şeyi diğerlerinin de deneyimlediğini, tek olmadığınızı düşünerek bir de hakkınızı arayarak, haksızlığın karşısında durarak başa çıkabilirsiniz. Unutmamanız gereken şeyse o haksızlığa uğramış olmanın sizinle ve sizin değerinizle alakalı olmadığıdır. Onu siz istemediniz ve sizin yüzünüzden yaşanmadı. Evet haksızlıkla karşı karşıya kaldığınızda birçok duyguyu bir anda yaşıyor olabilirsiniz aslında. Çünkü haksızlık duygusu içinde birçok başka duyguları da barındırır. Öfke, nefret, hayal kırıklığı gibi... Bu yüzdendir ki haksızlığa uğramış kimsenin kolayca sakinleşemediğini, bir şekilde bir çıkış yolu aradığını görürsünüz çoğu zaman. Rahatlama yaşayabilmesi için o haksızlık duygusuyla başa çıkması bir çıkış yolu bulması gerekir. Bunu bazen tek başına yapması güç de olabilir. Yakınlarının ya da bir uzmanın desteğine ihtiyaç duymaları oldukça doğaldır. Böyle zamanlarda yakınınıza olabildiğince anlayışlı olmak, uğramış olduğu haksızlığı anladığınızı yalnız olmadığını hissettirmek kişiye iyi gelebilir. En önemlisi ise şefkattir. İstemediği halde birşeyi çalınmış ve haksızlığa uğramış kişiye verebileceğiniz en iyi şey şefkattir. Eğer bu haksızlığı yaşayan kişi sizseniz kendinize uygulayabileceğiniz en iyi tedavi de yine şefkattir. Kendinizi anlamak, kendinizi duymak, kendinizi sevmek, kendinize şefkat göstermek.

Bir kez derinden yaşadım. Yalnız kalmayı seçtim. Bir süre, uzunca bir süre. Yalnızlık hiç te kötü değilmiş. İnsanın kendini, değerlerini özünü bulabilmesi için gerekliymiş. Ve yaşam ' da '' doğru, iyi ve güzel '' olan yolda devam etmeli miyim ? Yoksa kendimi kaybetmeli miyim? diye sordum kendime.

Sonra insanın kalbi, ruhu ve vicdanım ne diyor dedim. İnsan bana göre, değerleri, kalp, ruh, ve akıl dan oluşuyor.

Son olarak okumak iyi geliyor. Şu an elimde olan '' Eylül '' isimli bir eser Mehmet Rauf ' tan. '' İnsan mesut olduktan, sevdikten ve sevildikten sonra her şey boştu '' Ne kadar da samimi bir gülümseme aldı içimi okuduğum da, sayfalarını karıştırırken.

Artık sakin kalmayı, dur-mayı ve düşün-meyi bir yol rotası olarak belirledim. Ve ne yapabilirim? Sorusu. Ve de bunun için yapabileceklerim.

Ve tüm bunlara rağmen, gülümseyebilmek, iyi ve güzel şeyleri görebilme, en iyi gelen şey bu. İnsanın sahip olduğu sağlığı ve şükredebileceği o kadar çok şey var ki.

'' iyi düşünelim, iyi ve güzel olsun '' .

Sorunuz çok güzeldi. Uzun olan metin için lütfen kusura bakmayınız.

Saygılarımla.