Zorluklara rağmen en iyisi kırılıp yıkılmak mı, acı çekip yeniden doğmak mı?

Bu hayatta var olmanın bir mucize olduğunu düşünüyorum Kimsenin hayatı dört dörtlük olmadığı gibi benim de küçükken yaşadığım bir sağlık sorunu oldu Eğer ben o süreçte o acıları çekmeseydim sabır edip mücadele etmeseydim şimdi ayaklarımın üzerinde dimdik bir şekilde durup hayatımı yaşayamazdım o yüzden yıkılmak bana göre değil Tabii ki bu gücü bana annem ve babam aşıladı onlar pes etmediği için ben de pes etmemeyi öğrendim Çok şükür o zaman o sorun yaşandı ve bitti bana çok şey kattı

Elbette doğru olan şey acı çekip sonra yeniden başlamak. Bazı kişiler ki buna ben de dahilim acı çekme kısmını atlamak istiyoruz. Öyle olunca da ileriye dönük daha sıkıntılı bir psikolojik çıkıyor ortaya. Açıkçası ben de güneş gibi tekrar doğacak kadar irade sahibi miyim bilmiyorum