Kalabalık ortamlar sizi gerer mi?

Ben parti ortamlarını seviyorum ama düğün inanılmaz geriyor. Oysa publardaki insanları tanimiyotum, düğündekiler tanıdık.

Bende de benzeri şeyler vardı bir ara. Anksiyeteyi yoğun yaşadığım günlerde bir gün bayılacaktım bu yüzden

Ben yendim gibi. Taktik olarak:etrafta gördüğün şeyleri sayıp kafanı dağıtabilirsin. Kırmızı çanta, pembe mont gibi gibi.

Senin baya ileriymiş. Ben metroda, avmde biraz kötü oluyordum. Bir kere de iş yerinde oldu. Yendim, yenmemi sağlayan şeylerden biri etrafltakileri saymak. Diğeri de hep felaket düşünmeme rağmen hâlâ hayatta olmam bana hepsinin zihnimin oyunu olduğunu fark ettirdi.
Bir de çok sonradan öğrendiğim bir şey var. Panik atağın gelişme süreci aklımiza gelen düşünceleri ciddiye almamız aslında. Düşüncelerimizle savaşmamalı ama ciddiye de almamaliyız. Ne kadar savaşırsak kadar kalmakta ısrar eder ve büyürler. Onları gerçek sanıp ciddiye de almamalıyız. Sadece izlemeli ve geçmelerini beklemeliyiz. Takip ettiğim bir psikolog:"Kendinizi bir otobüs şoförü olarak düşünün, rahatsız edici düşünceler de yolcu. Onlar geçici ama siz kalıcısınız. Bırakın bir durakta binip ötekinde insinler" demişti. Umarım bir an önce iyileşirsin ama terapi desteği almak da epey yardımcı olur.

Güzel bir adımm

Ben de tek tatil yapmak istiyorum