Sizin için yapılan en büyük fedakarlık neydi?

Ailenin yaptığı fedakarlıkları saymıyorum o bambaşka bir kulvar.
Şimdi sizi 20lerimin başına götüreyim.
En yakın erkek arkadaşım bana aşık. Benim sevgilim var senelerdir. Gelmişiz üniversite son sınıfa. Sevgilimle her tartısmamızda her kavgamızda , her gözyaşımda , neye ihtiyacım olsa , ne konuda konuşmak istesem vs. onun kapısını çalmışım. Maddi manevi desteği ve sevgisi bu dünyanın çok ötesinde. Ama kızgınım ciddi bir sebepten , o yüzden arkadaşlığımı bir an olsun farklı bir seviyeye taşımayı düşünmemişim ki benim için herkesten kıymetli olmasına rağmen. Derken seneler geçti. Öyle böyle sevgilimin yanımda olmadığı her anımda o vardı. Geldik son aylara. Basit bir konuda bir örnekle daha somutlaştırayım konuyu; üniversite mezuniyet yürüyüş provası için hazırlanırken kıyafetim söküldü. Hemen O’nu aradım acil elbise lazım. Yarım saat içinde bir elbise aldı taksiye atladı geldi , farklı bölümdeki kızarkadaşlarımın da yardımıyla hazırlandım. Kızlar şaşkın böyle bir erkek var olabildiği için. Derken geldik valiz toplanılan o son güne. O benden iki gün önce dönecekti Türkiye’ye. Uçuş saatine az kaldı ve bana uğradı vedalaşmak için. O gün ağladığım kadar sayılı ağlamışımdır. Devamı da var tabi ülkeye döndükten sonra. Dinlemek isteyen yazsın :) Ama o gün geçte olsa anlamıştım bir daha kimse beni böyle sevmeyecek ve kimse bu kadar fedakar olmayacaktı.