İyi degilim, iyi hissedemiyorum. ne yapacagim?

birileriyle konusmaya ihtiyacım var, kendimi berbat hissediyorum ve sanki sonsuz bir donguye girmisim gibi hissediyorum. sonsuz bir mutsuzluk dongusu. tam dogru kisiyi buldum, artik mutluyum derken dogru kisiyi kaybediyorum. yonelimimle ilgili kafam karisik, ailemden korkuyorum, okulda stresten gunumu dogru duzgun geciremiyorum, bir anda mutsuz hissediyorum, eve her geldigimde kendimi aglarken buluyorum ayrica kendimi okul tuvaletine kilitleyip orada da agladigim zamanlar oluyor. kendimi her dakika aglarken buldugumdan dolayi da her dakika basim agriyor. 2 yildir cekiyorum bu bas agrisini ama ailem "telefondan" disinda bir sey demiyor, sıklemiyorlar bile ne halde oldugumu. stresten onumu bile goremedigim icin uyku duzenimden yeme, icmeme kadar her seyim bozuldu. artik kendim gibi hissedemiyorum. artik kendimi taniyamiyorum. eski halime donmek istiyorum ama bunun mumkun olmadigini hatirladikca agliyorum. o kadar biktim ki, her seyden ve herkesten. cekip gitmek istiyorum ama bunu yapacak cesaretim bile yok. oysa ki geride birakacagim kimsem de yok.