bazen tv karşısındaki koltuktur. şöyle ki mesela bir akşam salonda; örtünün altındasın. yemekler yenmiş, sevdiğin adam açmış tvde bir tartışma programı izliyor. konu o kadar ilgini çekmiyor ki gözlerin kapanıyor. belki futbol, belki siyaset... kelimeler bir kulağından girip ötekinden çıkıyor.
oda sıcacık, o olmasa böyle ısınamazdım diyorsun. varlığına şükredip ten teması kurarak gözlerini kapıyorsun. tvdeki sesler rüyaya çıkan bir köprü şimdi...
işte bu şartlarda o koltuktan daha huzurlu bir yer düşünemiyorum.
Vallahi doğruyu söylemek gerekirse samimi ve içten bir şekilde konuşayım benim için huzur babamın olmadığı yer, nerede nasıl ne zaman hiç önemli değil adam olmasın Benim için en güzel huzur o kötü adam demiyorum ama emin ol ki anlaşamıyorum