Karakter ile ilgili?

Derin konularla felsefe yaparak bir düşüncemi paylaşıcam sonuçta bu saatler derin düşünce saatleri. küçüklükten beri gözlem yaparak büyürüz ve bulunduğumuz ortama göre karakterimiz şekillenir kendi doğru bildiklerimiz ve yanlış bildiklerimizle varlığımızı sürdürür ve kalıcı hale getirmek için uğraşırız ben de keza aynı şekilde. Ama kendimi bildim bileli gözlemleme vs. Normal bir insana göre daha fazla inceleme ve bir kalıba koymaya o kadar kafa yordum ki artık her ortama girdiğimde karakterim ile çelişiyor ve o an ki durumumu sorguluyorum derealizasyon yaşıyorum her defasında. Ve cidden dünyanın en kötü duygusu çünkü mutlu olman gereken, o duyguyu hissetmen gereken zamanda bile “o anki tepkiyi vermem gerek bu artık bir sorumluluk bunun bilincindesin”düşüncesine bürünüyor insan ve o bir iş yapmaya giriyor artık. Ve illa bir karaktere bürünme fikri bana hep saçma geliyor yani örnek veriyorum nargileci, aşko kuşko kız, inek öğrenci vs. Gibi bence bir insan bulunduğu her ortamda farklı bir bilinçle hareket edebilir bir kadın etkek gibi hissettiği dönemler bile olabilir ya da bir etkeğin tırnak uzatma, makyaj yapmaya anlık özenme feminenliğe olabilir yani. Konu tartışmaya açık ama son görüşüm bir kalıp bir karaktere bürünmeyi tercih etmiyorum ama yinede toplumda kabul görmek ve varlığını kalıplaştırmak için şartmış gibi geliyor sonuçta özünde hepimiz insanız sadece garipsediğimi söylemek istedim