Yalnızlığı seçmek psikolojik bir sorun mu?

Aynen öyle doğru tercih için seni takdir ettim.

Yalnızlık güzel özgürsün bir kere istediğini yapabilirsin hesap vereceğin kimse olmaz hayatında bu neden bir sorunmuş gibi algılanıyor hiç anlamıyorum. İnsanların özgürlüğe alerjisi var

seni bu kadar soğutan şey ne?

Gerçekten ölene kadar böyle yaşamayı istiyor musun?

Yaşlandığında yanında birinin olmaması seni korkutmuyor mu?

insanlar insanlara ihtiyaç duymaz, belki aklıma gelebilecek her şey için kendi kendine yetiyorsundur ama yalnızlık allaha mahsustur. ikincisi insan insana değil yalnız olmamaya mecburdur. bunları gerçekten atlatabildiysen ne mutlu sana ancak uzun vadede aynı düşüncede kalacağını sanmıyorum

bizim bi komşumuz vardı. adam evinde ölmüş. 2 ay sonra binayı koku sardığında ve itfaiye zorla kapıyı açıp içeri girdiğinde fark ettik. böyle ölmek mi istiyorsun gerçekten. senin yalnız olmaya değil seni bu düşünceden kurtaracak birine, seni birileriyle mutlu olmaya alıştıracak , birine ihtiyacın var.

hastalık var sakatlık var. kendi işini kendin göremeyeceksin. şimdi gençliğine güvenip büyük konuşuyorsun, her şeyi geçtim seni alıp huzur evine yerleştirecek biri bile olmayacak. kalkıp lavaboya gidicek mecalin kalmadığında koluna girecek biri olmayacak. hayatın boyunca sadece kendin için yaşayacaksın. oysa diğer insanlar gibi çocuklarını büyütüp onların hayatını izleyebilirsin. bu dünyanın en güzel şeyi ve bundan mahrum olacaksın. yine de kararın kesinse bişey demiyorum. ancak seni vazgeçirebileceğimi düşünüyorum ama buradan yorumlaşarak olmaz. sen de ilerisini kabul etmezsin zaten. ve yineliyorum uzun vadede aynı görüşte kalacağını sanmıyorum

anksiyete bozukluğu olabilir sende. sadece bu düşünce değil eminim ki başka sorunların da vardır. "sorun" diyorum çünkü bu şizofreni gibi hasta hasta olduğunu kabul ettiği an başlar tedavisi. senin düşüncen de buna benziyor. ailenle birlikte yaşadığını söylemiştin. bu sürede onların hiç olmamasını hayal ettin mi. uzun süre ne kadar yalnız yaşadın. tek yaşamanın zorluklarıyla ne kadar mücadele ettin. hiç bir şekilde maddi anlamda bişey demiyorum. tamamen ruhsal bi soru bu. eve geldiğinde evde kimsenin olmaması kadar kötü bişey yok çünkü. ben de 4 yıldır yalnız yaşıyorum. hiç bir maddi sıkıntım yok. ev işlerini bile kendim yapıyorum ona rağmen insan yanında bir nefes arıyor. modun çok iyi sürekli espri yapıyorsun ama gülecek insan yok. bi süre iyiydi evet ama sıkılıyorsun. gez dolaş dünya senin olsun neye yarar. insanlar olmadan da mutlu olabiliriz belki ama göreceli bi kavram ve ben asla böyle biri olamam şahsen. insanlara ihtiyaç duyduğumdan değil , yalnız olmamaya muhtaç olduğum için. ikisi arasında çok fark var.

çok fazla kötü insanla tanıştığın için böyle düşünüyorsun. şanssız bir hayat yaşamışsın ama dünya iyi insanlar hatrına dönüyor bunu unutma. bu arada sosyal biri falan değilim. 30 yaşında hiç sevgilisi olmamış sürekli ezilmiş ve kağıda kaleme sarılıp 200 şiir 4 roman yazıp Türkiye derecesi elde etmiş biriyle konuşuyorsun şu an 😀 bu raddeye kolay gelmedim. sana sorun gibi gelmeyen şeyler bazen insanlar için sorun görünebilir. çoğunluğa ayak uydurmazsan mutsuz olursun. mutlu olsan bile kendini kandırırsın. çünkü ben bunları yaşadım ve hâla yaşıyorum.

kesinlikle katılıyorum ve bir şey daha ekleyeyim bunlara. insanlar bana hep rol yapıyor gibi geliyor. jim carrey'nin truman show diye bi filmi var. bazen kendimi o karaktermiş gibi hissediyorum. sanki herkes bana karşı bir tutum içinde gibi. herkesin herkesten haberi var sanki. herkes yaptığım herşeyden haberdarmış gibi. insanlarla iletişim konusunda çok sıkıntılıyım aslında arkadaş sayım da çok azdır. en azından hiç olmamasından iyi diye düşünüyorum. sen bu raddeye gelene kadar belli ki çok gazla insan tanımışsın ki bi genel kanı oluşmuş sende. ben de insan tanıma da yok. buna rağmen hâla iyi insanların olduğunu düşünüyorum.

iyi insanlarla karşılaşmamanın sebebi kötü insanlardan yeterli dersi almamandan kaynaklı. ben böyle bakıyorum olaya. sınav dünyası bu. bazı insanlar insanlarla, bazıları da kendileriyle kendi iç savaşıyla sınanıyor. ben ikisi için de sınavımı verdim şahsen. dersimi aldığımı düşünüyorum çünkü. ama çeşit çeşit insan var. insanların hepsini tanıyamazsın sadece nasıl tanıman gerektiğini öğrenmelisin. hayal kırıklığına uğramamak için bu önemli. birini tanıdığına onun kötü biri olduğunu fark edersen uzak duracaksın ama önyargıyla yaklaşırsan herkes kötü biri olur.

hayır psikilojik hastalıkları kastetmedim. bazen insanlar kendi davranışlarına engel olamıyorlar. çevresini de değiştirse girdiği her ortamda aynı olmaya devam ediyor. akıllanmyor ders almıyor. eski benliğini tanıtıyor. bundan kaçamıyor. bu insanın kendiyle olan savaşların en büyüğü. ve sana bişey soracam. dini anlamda ne düşünüyorsun. ben şahsen müslüman olmasam çoktan intihar ederdim. beni tutan tek şey ahiret korkusu. çok fazla şey yaşadım aslında. psikolojik olarak çökmüş vaziyetteydim. iş sorunu aile sorunu yalnızlık fobisi... sağlık problemleri... maddi sıkıntılar... insanlar türlü türlü zorluktan türlü türlü sınavdan geçiyor. başarılı oldukça ödüllendiriliyorsun. bazen parayla bazen mutlu bir aileyle bazen de yalnız yaşayıp mutlu olabilmeyle. bazı insanların korkuları bazıları için amaç olabiliyor. ben ve sen gibi. benim korkum yalnız ölmek ve yalnız yaşayıp mutlu olamayacağım korkusu mesela. ama sen bunu neredeyse amaç edinmişsin ve öyle düşünmüyorsun. çok ilginç. ve din konusuna yeniden dönecek olursak evlilik aile hayatı müslümana farzdır. hiç bir cinsel isteği hesaba katmadan çoğalma isteği çocuk yapma aile olma isteğini hesaba katmatan düşünsen bile başta dediğim gibi insan yanında bir nefes olsun, sabah uyandığında günaydın diyen biri olsun istiyor. internette tanıştığın tanımadığın insanların günaydınları o günaydının yanında hiç bişey değil emin ol 😉

İnsanlara karşı güvenin kalmadığından dışarıya bir duvar örmüşsün. Lise yıllarımda bir hocam yüzüme bakıp etipopkek sen aslında çok hümanist birisin ama dünyaya karşı bir duvar örmüşsün demişti. Hiç unutmam.