İnsanların kalbini kırmaktan korktuğunuz kadar kendi kalbinizi kırmaktan da korkuyor musunuz?

Evet fazlasıyla korkuyorum ve şunu çok iyi biliyorum kendimi kırdığım üzdüğüm kadar kimseyi kırmadım..

Bazen gerekli değil mi kalbin kırılması? Evet, gereklidir. çünkü insan denen canlı kalbi kırılmadan, yenilgi, mutsuzluk, kayıp görmeden pişmiyor. hani bu hayat ve insanlar ağzına sıçmalı bir yerde. Tabiri caizse, kocaman bir kalbe sahip olmak için bazen kırılması gerekiyor. kırılması ve onarılması.

Kalp kırıldıkça parçaları birbirine yeniden tutuşturduğunda daha büyük bir kalbe sahip olursun. Bu tıpkı geliştirip büyütmeye çalıştığın kasları kaldıramayacaklarını sandığın yüklerin altına sokarak onları yırtmak ve beslenmene dikkat ederek yırtıkları dikip daha büyük kaslara sahip olmak gibi🙂🤷

Onların kalbini kırmaktan korktuğumuz için, kendi kalbimizi paramparça ettik. 🤓

Kendi kalbim olsa dahi kalp kırmaktan korkarım. Kendi kalbime nasıl bakıyorsam, bana kalbini açan insanların da kalbine tıpkı kendi kalbime baktığım gibi bakarım.

Hayır hiç kendi kalbimi kırmayım diye düşünemedim, kendimi hep üzdüm

Onların kalbi kırılmasın diye Biz heba olduk. Kalbimi kırmışımdır evet