Hangi yanlışlarınızı doğru kabul ettiniz?

Bir yerde sinirlenip bağırmak ya da sesini yükseltmenin yanlış olduğunu söylenlerin saçmaladığını gördüm.
Çünkü sesin yükselmesi gereken yerde sesi yükseltmek dengesizlik dendi. Ne garip değil mi? İnsanların dengenin ürünü olan davranışları bize dengesizlik diye aşıladı. Ağlanacak yerde ağlama, gülünecek yerde gülme, kızılacak yerde kızma, bağıracak yerde bağırma diyip durdular.
İnanmak diyorsun mesela, inanmak deyince insanların aklına daha çok dinler ve ilahları gelir. Ben kendi gözümle kaç defa ilahı gördüm? Kaç defa geçmişteki resullerı gördüm? E kitap var diyorlar. O zaman bu yazıya inanmaktı. İnançtı. Kendini kandırmaktı. Afyondu birçok şey kendini avutmaktı. Yani şunu gördüm günün sonunda; gözünle gördüğün, kulakla duyduğun her şey gerçekti. Geriye kalan her şey bir masal ve zırvalıktı. Kendini bilmek, kendini bulmak her şeyden beri olmaktır. Perdeleri yakmaktır. Tarihi, dini, insanları, politikacıları, öğretmenleri, aileyi, anne, baba ve birçok şeyin iç yüzünü görmekti.

Gözüne perde çekmek kadar saçma bir şey yok. Yaptığım yalan ve yanlışları kabul ettim. Yapılması gerekiyordu yaptım, önemli olan ders çıkarıp yapmamak diye düşünüyorum

Bazen bile bile yanlış olanı, yani kendimize zararı olacak tercihi seçebiliyoruz