18 yaşındayım ve hiçbir şey hissetmiyorum iq seviyemin düştüğünü hissediyorum ne yapacağımı bilmiyorum yaşamak istemiyorum?

herkese hayırlı geceler dilerim öncelikle. bana deniz diye hitap edebilirsiniz. öncelikle 18 yaşındayım. yks sınavına girdim kazanamadım ve yeniden hazırlanıyorum. maddi açıdan olmasa da hayatım gerçekten iyi durumda. isyan ettiğim ya da etmem gereken hiçbir şey yok. sorunun kendim olduğunu düşünen bir bireyim. en baştan başlayayım. 16lı yaşlarımda bir kız ile çıkmaya başladım. yaklaşık ilişkimiz 6 ay sürdü. çok seviyordum gitmemesi için hep yalanlar söylüyordum. ilişkinin son zamanları gitmemesi için ciddi bir yalan söyledim. ölebileceğimi... ondan sonra ayrıldık. (yalanımı öğrenmedi) ben o zamanlardan beri açıkçası kendimi deli gibi mastürbasyona verdim. ve o zamandan beridir etrafımı, evimi, kendimi, hissettiğim hiçbir şeyi hissedemiyorum. resmen düşünemiyorum. hiçbir şey yapamıyorum. istesem bile yapamıyorum. sanki ben bomboşum. başlasam bile bomboşum. bunu yazmak için bile bomboş hissediyorum. bunu geçiyorum. şu an bir ilişkim var. kendisi 15li yaşlarında. beni gerçekten çok seviyor. bunu her türlü biliyorum. bazen beni hiç anlamadığını hissediyorum ama bu durum çok farklı. yapmaması gereken bir şeyi söylememe üstüne kavga etmemize rağmen 50 kez yapıyor. kendimi geliştirmek istiyorum ilerlemek istiyorum yapamadığımı anlatıyorum ama demesine göre aylardır başlayacağız. sadece çöküyorum kavga ediyoruz barışıyoruz ve sanki bitiyor onun için her şey eskiye dönüyor. bu durumdan nefret ediyorum. kendisi hep intihar etmek isteyen bir kızdı. bu yüzden yardım etmek istedim ve beklenen şey oldu. bir yerden sonra da mecburiyet hissettim ve içerisinden çıkamıyorum. hayatımın eridiğini hissediyorum. beynim yok olmuş gibi hissediyorum. yapayalnız kalıp ağlamak istiyorum. patlamak istiyorum. dağılmak istiyorum. ailemi de saymadım üstelik... ailemi düzeltebileceğim durumdayken sürekli patlıyorum onlara ve kızıyorum. öfkemi tutamaz oldum oysa ki 2 yıl önce sindirmiştim. kendimle barışamıyorum kendimi bulamıyorum. o kadar kötü durumda hissediyorum ki anonim olarak buraya yazıyorum. birisinin bilmesinden bile aciz hissediyorum. ufacık küçücük hissediyorum. ne yapacağımı bilmiyorum. yks çalışmaya bile başlamadım babam annem o kadar uğraşıyor fakat ben hiçbir şey yapmadım... kendimi berbat hissediyorum. ben yokum sanki kendim için. nasıl anlatacağımı bilmiyorum. cümle kuramıyorum kafamdakileri ve içimdekileri bir araya getirip aktaramıyorum. okuyup vakit ayıran herkese çok teşekkür ederim şimdiden... daha bir şey diyemeyeceğim...