"Bu yaşıma geldim ama hala yapıyorum" dediğiniz şey nedir?

İnsanları “kendim” gibi zannediyorum…Tüm iyi niyetimle hep, her şeyi olduğu gibi seriyorum önlerine. Onlarsa tüm kötü niyetleriyle serdiğim şeylerin kötü yönlerini bulmaya çalışıyor. Aslında ben iyi bir amaçla yola çıkıyorum önce ama sonrasında hep sanki kötü şeyler yapma malsadındaymışım gibi gösterilebiliyorum. Oysaki ilk baştaki amaç ; tamamen iyi niyet….


Bazen yaş ilerliyor ama sen aslında ruhen çocuk kalıyorsun. Sen ilerlememişliğini o içindeki çocuktan biliyorsun. Hep bir hınzırca gülümseme ve hep bir mutlulukla uyanabiliyorsun bu yaşına gelsen de… Fakat sonra insanlar yine sana garip gözlerle bakabiliyor deli mi ne diyorlar mesela. Bu yaşına gelmiş hala mutlu ve hala hınzır… İnsanları ne kadar takmazsan takma bir gün onları dinleyip takar hale getirebiliyorlar dünyanın en umursamaz yaratılışında olsan da…


Bu yaşına gelsen de ne yazık ki hala aşık olabiliyorsun ve aşkı izlemeyi seviyorsun. Vazgeçmiyorsun da hiç. Bırak artık be kadın bırak defolsunlar diyorsun içinden… ama bıraksan da gelene açmadığın kapını açabiliyorsun…


Bu yaşıma geldim hala almaktan usanmamışlık var. Sanki çocuklar gibi her istediğimi almak duygusu saçmasapan mutlu ediyor. Yaş büyüyünce istedklerim normal şeyler olmasa da onlara ulaşma isteğim değişmiyor… Usanmıyorum, alıyorum.


Bu yaşıma geldim hala ağlıyorum mesela çocuklar gibi üzülünce. Gözlerim doluyor nankörlük karşısında. Ya da haksızlıkla karşılaştığımda. Fakat artık kimse görmüyor ağladığımı. Sadece kendimleyken ağlıyorum topluma yaymadan…


Ama çok yorgun hissediyorum tüm insanlara karşı. Ve bu yaşıma gelip hala değişmeyen kendime de kırgınım biraz. Hala arlanmadım. İnsanları kendi kalbim kadar açık sanmam bu yaşıma gelip hala yaptığım sanışların en kötüsü… Çünkü çok derin bir maviye bulanıyorsun. Sonra altı çamur..


Bilmem anlatabildim mi bu yaşımda


Bence anlatamadım..


#su

:ı oyuncaklara ve boyama kitaplarına zaafım var... Görünce almak oynamak istiyorum. Hala biberon kullanıyorum... Oyun oynamayı seviyorum ve küçükken kurduğum hayallerden hala kuruyorum. Kendime ait sihirli bir dünyam var. Hayali arkadaşlarım vardı bi ara antidepresan içtim yok oldular ama şimdi bıraktım onları düşünebiliyorum yavaş yavaş. Yani bilemiyorum bu tür şeyler. Hala şımarıp insanların beni sineye çekmesini bekliyorum. İnsanlar kalbimi kırabiliyor hala tabi asıl olanın beklentimin karşılanmaması olduğunu biliyorum. Öyle işte