Kimsenin benimle vakit geçirmek istediğine inanamıyorum?

Çok arkadaşa sahip birisi olmamakla beraber iki yakın arkadaşımı da son zamanlarda hayatımdan çıkarttım çünkü aylarca beni oyalayıp tek bir mesajıma dahi günler sonra bakmaları ya da anlatmak istediğim bir konuyu ciddiye almamaları, geçiştirmeleri, dalgaya vurmaları, kendimi açıklayıp bana olan tutumlarından rahatsız olduğumu belirtmeme rağmen sürekli aynı kısır döngüyü tekrar etmeleri beni artık yormaya başlamıştı ki bu insanlarla beş yıldan fazladır arkadaşlığım vardı. Şu sıralar bi üniversite öğrencisiyim ve yeni tanıştığım ufak bi arkadaş grubum var. Hepsi teker teker çok hoş sohbet ve iyi insanlar fakat beni bi etklinliğe çağırdıklarında ya da bana ilgi gösterip ortada dönen konu hakkında fikrimi sorduklarında çok şaşırıyorum. Bazen bir iltifat aldığımda ya da birisi beni dinlemeye karar verdiğinde asla inanamıyorum, birilerinin benimle zaman geçirmek istemesine hayret ediyorum. Bu uzun süreli arkadaşlarımın beni böyle hissettirdiğini düşünüyorum, zamana değmez ve sanki dinlenmeye gerek olmayan biriymişim gibi... Çok üzülüyorum gerçekten, nasıl kurtulurum bu düşünce ve ruh halinden? Bu tarz şeyler hisseden birileri var mı aranızda...