Vicdan bir duygu mudur? Yoksa bilinç midir?

Aklımda hep şu soru döner durur,

olaylara, insanlara, hayvanlara, doğaya,

vs, neyse kısa kesmeliyim, hani kimseye kazık atmadın, hani kimseyi üzmedin, hani hep başkalarını düşündün.

ya da öyle olduğunu zannediyorsun.

şu adı geçen vicdan (!)

kendimiz için kurduğumuz engizisyon.

kendimize yaptığımız haksızlığı, hayatımızın içine nasıl ettiğimizi,

kendimizi daha ne kadar görmezden geleceğimizi, kendimize karşı adaletsizliğimizi,

yargılar mı?

baro avukat atar mı?

temyizi var mı?

yoksa yine önce sen mi?

vicdan bir duygu değil, bilinçtir benim gözümde. birikimle birlikte insanoğlu ve vicdanı yükselir. ne kadar çok bilirse ve ne kadar çok görürse o kadar anlayabilir. anlamak çok önemli. vicdan anlamaktan ileri gelir. etraftaki herkeste de bunun yoksunluğu var işte.

"neden?" sorusunun cevabına ulaşılan her an birer seviyedir aslında. peki neden anlamak gereklidir ve önemlidir? bunun cevabını münferit olarak bulmalıyız.