Tramvamı nasıl iyileştiririm?

Nasıl yüzleşeyim? Tramvamı yaratan kişilerle konuştum ve bana bunu siz yaptınız ben bu yüzden böyleyim bunun farkındayım diyebildim ama daha ne yapmam gerek? Bunun farkına vardılar sonunda ama hala aynı benim değişemedim.

Bu durumu nasıl çözümlerim? Mesela en basit travmam kendimi savunamıyorum çünkü küçükken kendimi ifade edemedim, bana bağrılacağını ve suçlanacağımı veya dövüleceğimi biliyordum bu yüzden sustum kaçtım ve ağladım şuanda da aynı tepkileri veriyorum. Kendimi anlatmayı denemiyorum bile çünkü böyle sonuçlar doğurabileceğinden korkuyorum. Buraya kadar çözümledim ama daha sonrası kalıyor işte

Hepsini yaptım ama sonuç hala aynı. herkesin içinde umursamadan şarkı söyleyip dans edebiliyorum, sesli kitap okumayı severim bir sürü felsefe tartışmalarına katıldım, sahnede şiirde okudum, sahnede dansta ettim insanlara bir şey sergilemek konusunda sıkıntı yaşamıyorum tek sorun bana lanet gibi yapışmış olan bu cevap verememe sorunundan kurtulmak. Gerçi bu tartışma müzakere olaylarına biraz daha fazla katılmam benim için yararlı olabilir teşekkürler bunu unutmuşum

Ne yaşamadım ki abicim babam aşırı sinirli her şeye kızan biri. Güldüğümüzde kızardı, ağladığımızda kızardı hiçbir duyguyu göstermemizi istemezdi. Gösterirsek bizi dövmekle tehtit eder saatlerce odamızda sesimizi çıkartmadan ağlamaya çalışmamıza sebep olurdu. Dedemde aynı şekildeydi ona gittiğimizde bir kere gülümseyerek günaydın diyip anneme yardım etmeye gittiğimde ayak altında dolaşma, benimle de çok fazla samimi konuşma diyip beni odadan atmıştı. Böyle büyüyünce duygularını göstermenin yanlış olduğunu düşündüm hep. Gülmek istediğimde gülmemeye çalıştım, ağlamak istediğimde ağlamamaya ve hep düz bir yüz ifadesi takınmaya çalıştım. Eee insan duygularını bastırıncada çok fazla gizleyemiyor. ne kadar denesemde duygularımı bastıramadım bu yüzden onları kabullenemedim. Belkide tüm sorun bundan kaynaklanıyor duyguları kabullenememek. Bununla birlikte insan kabul edilmediğinide düşünüyor ailede bu yüzden kendimi kanıtlama ihtiyacı duydum hep. Ama hiçbir boka yaramadı tabi. bide üstüne bu canım şeyden de kurtulmam zor oldu. Daha da şeyler vardaaa anlat anlat bitmez

Gerçi kimin hikayesi şu 5 10 satıra sığmışta benimki bunlara sığsın

Umarımm bu durumdan düzgünce kurtulurum. Dediğin gibi galiba zaman tanımalıyım kendime. Sorunu bulur bulmaz çözümü bulacağımı, her şeyi düzelteceğimi düşünmek beni daha strestli yaptı anlaşılan.