Korkuları Bastırmayın Bırakın Aksın... Sizce?

niye noldu :D

Iron Fist
son zamanlarda bazı depresif şeyler yaşamıştım da ,
dizide çok güzel başladı sonlara doğru psikolojik karmaşalarla bağdaşmaya başladı ve sonrada bunları aşırı şiddetle yorumladı
sonra kendimle ilişkilendirmeye başlayınca ip koptu bende
korku işte halatı yılan zannedersin :D
bu sefer düşünmemek yerine direk gördüm, ve basit bir düşünce olduğunu fark etim

yok gençlik zamanında insan psikolojisine kafayı takmıştım belki zekamı arttırmanın yollarını bulurum diye, (tabi tek bulduğum aklımı etkili kullanmanın yollarıydı) ama 1-2 sene kafayı yormuştum, sonra psikolojiyi az buçuk iyi yorumlamaya başladım,

bi ara yaşadığım her hissi sorgulamaya başlamıştım panik korkusu geçirdim.
iyi şeyler yaşıyordum mutlu hisseder değil mi insan? o mutluluk hissiyatinin arkasındaki sebepleri düşünüp mutluluğu gereksizleştiriyordum sonra bu durum korku için oldu,
sonra bi bakmışım ki kendi benliğime kadar ulaştı bu durum, e tabi yazılımcıyım aynı zamanda insan zihnini robotla benzetme yapınca panik korkusu geçirdim 1 hafta,
2 hafta robot olmadığımı kendime kanıtlamakla geçirdim :D, oda işte korkudan abi, yoksa zaten farkındayım da korku işte oluştu mu büyür.
daha kötüsü ise bir kere sorgularının içine korku bulaştı mı elde ettiğin yanlış sonuç sırf o korku hissiyati yüzünden aklına gelir ve batak gibi içine çeker seni

şimdi iyiyim baya ilerleme kat ettim korkularımı tek tek üstesinden geldim, elbette 1 - 2 seans psikolog desteği aldım,
bir şey kalmadı, şimdi ise bazen ufak tefek korkularım oluyor onları üsteisnden gelmek için bir kaç şey araştırdım.

Odak yönetimi (mindfull) ve Korku yönetimi (akışına bırak)
eskisinden de güçlü sayılırım,
derler ya öldürmeyen acı güçlendirir insanı, o misal anka kuşu misali yanarak geliyorum :D

25 yaşındayım tabi hiç öyle hissetmiyorum ama neyse :D

katılıyorum ben sevmiyorum öyle tripleri,
ya mesela hayalperest biriyim, yeni şeyler inşa edip tasarlamayı ve içine düşüp yolculuğa çıkmaya bayılırım
bu beni hem mutlu yapıyor hem de yaratıcılığın kendisiyle tanışıyorum, yani olgunluk tripleri adı altında doğru bilgilerden uzaklaşıyoruz,
Pablo diyordu bunu , Çocukken herkes bir sanatkardır, zor olan yetişkinken sanatkâr kalabilmektir.
galiba zor olanın içindeyim :D

neyse k. bakma ya biri beni dinleyince içimi dökesim geldi küstahça algılanmasını istemiyorum