25 yaşında bu kadar hassas olmak normal mi?

Kimse hakkında benim ağzıma iyice etmeden kötü düşünemiyorum ağzıma çok ediyorlar ama ders almıyorum bana oradan tecrübe demeyin 🤣 biri hakkında kötü düşündüğümde ben böyle düşünerek kendime iyi bir insan diyebilir miyim? Diyerek kendimi suçluyorum. Biri hakkında hakkında kötü bir şey yaşadığı izlenimini aldığımda kenara geçip ağlıyorum gözlerim doluyor yansıtmak istemiyorum. Mesleğim gereği insanlarla çok haşır neşirim. Bana kötülüğü olmayan biri hakkında kötü düşünsem bile asla kötü konuşmam dedikodusunu yapmam. Her şeyi sonuna kadar içime atarım son raddede patlarım onda da herkes şaşırır ama kimseye sinsi bir şekilde davranamam birinden midem bulanmışsa onu o kişiye dibine kadar belli ederim ama herkes benim arkamdan konuştuğu ben konuşmadığım için genellikle ben suçlu çıkarım her yerden. Suçlu çıkınca da içimdekileri söyleyip gidiyorum intikam alma derdine düşmüyorum elimde o kişilerin aleyhine şeyler de olduğu halde. Tam özel sektörde ayağı kaydırılacak kişiyim. Kendime şunu diyorum "güzel zamanların da oldu ben bunları yaparsam kendime iyi insan diyemem." Mükemmel bir insan değilim ben de kötü şeyler yapıyorum zaman zaman mesela çok iyi bir dinleyici olamıyorum her zaman ne bileyim bu tarz şeyler ama en kötüsü hep derler ya kendi kul hakkıma giriyorum. Ben kendimi hep negatif bir insan olarak görürdüm ama etrafındakiler pozitif enerji yaydığımı söylüyorlar. Narsist insanlar tarafından uzun bir süre enerjim emeğim sömürüldü. Ama bunu çok sonra iş işten geçtikten sonra anlayabildim. Bilmiyorum bu yaşta bu yaşadıklarıma rağmen hala kendimi manipüle edilebilecek konumda görmek ağrıma gidiyor. Benim gibi olan var mı? Burcum boğa bu arada yengeç değil 🤣 Bir de kriterlerim var ama çok yüksek değil ve bunu sağlayan erkeklerin en ufak ilgisine havalara uçuyorum