Sizi üzen değiştirmeye gücünüzün yetmediği şeyleri kabullenebilme olgunluğuna erişebildiniz mi, en son neden vazgeçtiniz?

Eskiden böyle bir mefumum vardı şimdi öyle degilim kabullenmeye zorlanıyorum o yüzden konuyu çabuk kapatıyorum aklımdan hissimden silinsin diye.. bu çaresizlik altında ezilirken Allah'a sığınırım.

evt elimden bi şey gelmiyosa ve geçip gittiyse üzülmüyorum, ama gerçekten büyük bi olaysa bu taktik işe yaramaz tabi sadece küçük şeyleri kafaya takmamaya yarıyo

Evet bence eriştim, üzülsem bile beni üzen şeylerden kurtuluyorum ve hayatıma devam ediyorum, elimde olmayan şeylere en az derecede üzülmeyi öğrendim

Hayatın planlarıma suikast düzenlediği her an, inat etmis olsam bile, onun karşıma çıkardıklarını ya o an olduğu gibi ya da kendimi yıprattıktan sonra olduğu gibi kabul ettiğimi farkettiğimden beri inat etmiyorum.. istedigim gibi olamiyorsa ve ben elimden geleni yapmışsam "vardır bir açıklaması elbet öğreniriz" diyerek devam ediyorum..

Ben istediğim şey den vaz geçmem planlı hareket eder enisonu alırım yani kafama koyduğum şeyi mutlaka alırım çok sabırlı ve pilanlı biriyim

Beni üzen şeyleri değiştiremediğimde hayatımdan çıkarmayı deniyorum. En sonuncu daha uygulamaya geçmedi düşünme aşamasındayım

Olmuyirsa olmuyordur zorlamamanin alemi ne kendimden vazgecmedim ama herkesten vazgectim.

Ben Allah'a havale ettim. Allah içimi biliyor.