Kendimi yalnız ve yaşlı hissediyorum?

Hayat yorgunu olmaktır.

murathan mungan yüksek topuklarda bahseder böylesi bi cümleden. yaşanmışlıklar insanın üstüne geldikçe, yaşla orantılı olmayan şekilde bi yaşlanma başlar.

gülerken eskiden attığınız kahkahaları duymaz olursunuz. yine gülersiniz ama kahkahanızın içinde demi fazla gelmiş çay tadı vardır. sevinçleriniz buruktur. üzüntüleriniz de...

ağlamak da kar etmez üzülmelere. ağlayamayacak kadar içeridedir acınız. sadece yüzünüz buruşur, içinizden ağlarsınız. hiç olmadık anda, hiç olmadık yerde, hiç olmadık bi konuşmanın ortasında yaşamın bütün ağırlığı üstünüze çöker. intihar, reddedilmesi imkansız bi teklif gibi gelse de, içinizdeki yorgunluk buna da izin vermez. haliniz kalmamıştır ölmeye bile.

çaresiz, beklersiniz... içinizdeki çocuk deli gibi ağlayarak hapsettiğiniz odanın duvarlarını yumruklasa da, camlarını kırsa da yaşlı yanınız izin vermez ona. o ağlar, siz de ağlarsınız. ama içinizden.

yaşlı hissetmek;

her güne "daha ne kadar var?" diye başlamaktır.

bu yaşanmışlıklarım da fena değil, üstü kalsın demektir.

isyan etmemek ama yorulmaktır. bıkmaktır, usanmaktır.

sevinecek ya da üzülecek şeylerin kalmamasıdır.

seyahat etmek, boyut değiştirmek istemektir.

yaşam sevincinizi ipotek koyup nefes almaktır.

gitmek ve geri dönmemektir..