Muhakkak her gün yaptığınız bir rutin var mı?

Biraz da şehir yaşamında vücut buluyor bu rutin kavramı. farkına varmadan güçlü bir rutinin içine düşüyoruz şehir yaşantısında. köydeki bir yaşamda sanıldığının aksine bir rutini göremiyoruz. biraz daha orada vazifeler üzerine kurulu bir yaşam var rutinden ziyade. köyde bir rutinimiz olmaz, sabah kalktığımızda gebe olan hayvanlarımız doğurmuş olabilir, diğer bir sabah uyandığımızda ekinler bir fırtınayla talan olmuş olabilir, bir bakarsınız kümesinize tilki girmiş ve bütün hayvanları boğup atmış olabilir. haliyle şehir dışı yaşamda bu rutini göremiyoruz. o yüzden de biraz daha kuvvetleniyor şehir hayatının bu rutini yaratıyor olması düşüncesi. (bu arada tabi ki kır hayatının da bir rutini olduğunu inkar etmiyorum, lakin şehir yaşamındaki kadar fazla değil.)

şehir hayatının üzerimizde oluşturduğu bu rutinin tesiri ise oldukça kötü. zira rutin esareti peşinde getiriyor. düzen dememek lazım buna, sanki o biraz daha farklı bir kavram çünkü. burada ibn-i haldun’u da hatırlayabiliriz, “alışkanlıklarımızın esiriyiz.” rutinlerimizin de desek yanılmayız gibi.

değişmek istiyorsak, bu esaretten kurulmak adına, biraz da kendimizle uyumsuz olmalıyız. bu uyumsuzluk meselesini de doğru bir şekilde anlamamız lazım (ben henüz anlayamadım) akışkanlıklarımıza başkaldırış belki de, yeme alışkanlığımıza, uyku alışkanlığımıza, içme alışkanlığımıza ve benzerlerine. çünkü bu alışkanlıklar, yavaşlatıyor, ağırlaştırıyor. edilgenleştiriyor da diyebiliriz, emin değilim.
böyle olunca da hayatın esiri olmaya başlıyoruz, aynı saatte kalkmak, aynı saatte evden çıkmak, aynı saatte kontağı çevirmek veya aynı saatte otobüs durağında olmak, aynı saatte yemek yemek, aynı saatte aynı saatte aynı saatte... bu rutin yavaşlatıyor işte, esir ediyor. robotlaştırıyor. asla varamayacağımız bir noktaya umutsuz bir yolculuğa çıkmamıza sebep veriyor. üzücü. bu da mutsuzluğumuzun temel kaynaklarından biri haline geliyor.

modern zaman gurularında (!) da görüyoruz ki metropollerin o rutinine alışmış ve paradoksların içinde sıkışıp kalmış, kaosun içerisinde aslında hareketsizliği yaşayan insanlara tavsiyeleri yaşam şekillerini değiştirmeleri üzerine, bilgelerin ferrarlerini satması, köy yaşantısına bir seyahat gerçekleştirmesi, farklı saatlerde yatın vs. gibi ilahi tavsiyeler. aslında demek istedikleri şeyler belli, alışkanlıklarınızı değiştirin. rutin gömleğini parçalayıp atın. durağanlıktan, edilgenlikten kurutulun. harekete geçin. yoksa çölde umutla bekleyen ve zamanın içerisinde etrafında her baktığı yerde tek düze kum tepelerini görerek zamanla yok olup giden biri olarak kalmamak içten bile değil.

hareketsiz bir bekleme zarar verir, yok eder. dinlenirken bile ufak hareketler yapmakta fayda vardır.

rutinden nerelere geldik. biraz gereksiz uzadı ama olsun, rutinden çıkmış olduk. belki de uzatıyor oluşum rutindir. bundan da emin değilim..

• Diş fırçalamak
• Kahve içmek
• Kitap okumak