Daha iyi ilişkiler için kendimizi mi değiştirmeliyiz, uyum sağlayacak insanları mı hayatımızda tutmalıyız?

Daha iyi ilişkiler için;

Onca değer vermeler, sevmeler sanki hepsi benden bir parçayı alıp götürüyor...

arkadaşına, dostuna değer veriyorsun her zaman yanında oluyorsun, sıkıntısını çözmeye çalışıyorsun hatta çözüyorsun ama ona kendi derdini anlattığında; ne sana yardımcı oluyor ne de dinliyor. bunca şeyi görüp biraz soğuk davrandığında " bu da sürekli karşılığını bekliyor, çıkarcı mı ne " gibi sözler kulağına çalınıyor. biraz ters davranınca da hiç düşünmeden arkadaşlığını bitirebiliyorlar. ben miyim kendimi değiştirmek zorunda olan yoksa onlar mı ha!

seviyorsun; ne geçmişine takılıyorsun ne de herhangi ufak şeyleri büyütüyorsun ama o, seninle alakalı her şeyi buluyor ve kavgaya yer arıyor. kavgayı uzatmak istemiyorsun, kavga yerine çözüm oldaklı olup her sorunu düzeltmek istiyorsun ama o, her gün yeni sorunlar üretiyor. hatta seni konuşkan olmamakla suçlayıp bütün suçları sana atıyor. her sözüne rağmen yine, yeniden barışıyorsun ama bu sefer de
" sürekli ben haklıyım" düşüncesinde oluyorlar. haksızlığını yüzüne söyleyince de kabul etmiyorlar. bunca şeylere katlanamayıp " seninle anlaşamıyoruz. en iyisi ayrılalım. " dediğinizde de sizi kalpsizlikle suçlayıp en ağır bedduaları ediyorlar. ben miyim kapsiz yoksa onlar mı!..

" her şeyi doğru yaptığım halde neden bu nankörlük! " diye sorgulayınca, kimse için çabalamamayı öğreniyorsun. kimseyle tam anlamıyla dost olamıyor, kimseyi kalpten sevemiyorsun. neden bu tarz kişilere denk geliyorum bilmiyorum ama gerçekten çok yoruldum. inancımı yitirmek istemiyorum ama çok az kaldı.. içimde hâlâ iyi insanların var olduğuna dair bir inanç var. belki bu yüzden bunca yüzsüzlere katlanıyorumdur kimbilir.. iyi insanlara denk gelmek dileğiyle.. kaldıysa..

Ne ödün vermek ne de uyum saglamaya calismak o kadar da zor isler degil.

"Ödün" ile "odun" arasindan sadece 4 nokta var. Kendimi degistiririm ama uyum saglayacak kisi icin bunu yaparim odunluk yapan icin ödün verilmez