Önceliği kendine mi verdin, başkalarına mı?

Bu güne kadar da asla 2.3. tercihler arasına girmedim. Ya 1. tercih ben olurum ya da hiç. Kendime öncelik tanımazsam , olmayacak insanların gereksiz muhabbetlerine maruz kalırım. Bu arkadas dost sevgili hepsi için geçerlidir.

Zor bir durum, durumu sorgulatan kişinin kendi egosu ile yüzleşmesine ve kendisi ile ilgili sorulara yol açabilecek eylem. önce, basit bencillikle karıstırmamalıyım bu davranısı. o beni perde gibi örten kokusu bile korkutucu, gözlerimi maskeleyen boğucu bencillik değil dedigim. kendimle yüzleşmeliyim önce nerede oldugumu ve ne yaptıgımı bilmek adına. peki, adını koydum bunun, şimdi otobüste otururken yaslı bir teyzeye yer verirken, bir dilencinin önüne açtığı mendile bozuk para koyarken, hasta bir insanın gözünün içine bakıp ona acıma davranışında bulunup bunu hissettirmemeye calısırken, sevismek istemezken sevgilinin istegini cevapsız bırakmamak için yapılan sevişme midir egomu okşayan? aslında istemedigim bir şeyi yaparkenki verilen o kendimdenlik, o fedakarlık mıdır acaba beni mutlu eden? bu sevgi, saygı borcu içinde bırakmak mıdır acaba karsı tarafı, kendi egonu bu sekilde tatmin ederken, saygı, sevgi kavramları icinde kendinden olmayanı borclu duruma düşürmek? bencillik, kendiliğin ön plana cıkması çıkmasından da öte, kendiligin maskelenmesi olarak tanımlanıyorsa, egonun kişiliğin ön planına geçmesi olarak saptanıyorsa eğer, bencillikten bir adım geride olan önceliği kendine vermek, bireyi oluşturan temel kavramdır. önceliğin kendine verilmesi elbette kişilik için vazgecilmezdir. zaten, en temeline indigimizde, insani ilişkilerimizin çoğu bu alacak-verecek hesabına dayanmamakta mıdır?