Çok içten ve gerçekten soruyorum “Nasılsınız”?

Peki o halde uzunca yazayım..

Aslında çok iyi değilim. Artık düşüncelerimin yorulduğunu o yorgunluğun bir çok şeye mani olduğunu hissediyorum. Garip ama çoğu zaman cümle kurmakta zorluk çekiyorum. İstemsizce sıkılıyorum bir çok şeyden. Kendimi muhabbete atayım diyorum. İki muhabbet sonrası sıkılıyorum. Yeni insanlar tanımak istiyorum. Beklentilerimin bir fersiz ışık misali önümü aydınlatmamasından kaynaklı adım atamıyorum. Vs işte

Memleketin içinde bulunduğu siyasi, ekonomik, diplomatik duruma bakınca, yargı dahil saiyasallaşmış ve nepotizme boğulmuş bürokrasiye bakınca, yandaşlar deveyi havutuyla götürürken sabit ve dar gelirli halkın haline bakınca, eğitim seviyesi diye bir şey kalmamasına bakınca, insanların adalete, asayişe ve hatta devlete güveninin kalmamış olmasına bakınca, bozulan demografik yapımıza, gençlerimizin %80’inin başka bir ülkede yaşama hayaline bakınca, artık insanların hayal bile kuramamasına, hayallerimizin bile çalınmış olmasına bakınca, bir zamanlar kendi kendini besleyen bir tarım ülkesiyken artık buğdayı, patatesi, hatta samanı bile ithal eden bir ülke durumuna dönmüş olmamıza bakınca, dönen hırsızlık, arsızlık, yolsuzluklara bakınca iyiyim diyebilmek mümkün mü?